Ελληνικό Οικοσύστημα τομέα (ψηφιακής included) υγείας – Γραφτείτε και εσείς!

Featured

Στο συγκεκριμένο scoop.it topic θα βρίσκετε συνδέσμους με πρόσωπα, οργανισμούς, ακαδημαϊκά ιδρύματα, εταιρείες, δράσεις που συνθέτουν στο σύνολό τους το Ελληνικό Οικοσύστημα του τομέα (ψηφιακής included) υγείας. Όσοι θέλετε να το παρακολουθείτε μπορείτε να κάνετε like στο fb page του blog (link και στη δεξιά μπάρα), να γραφτείτε στο feed του (περιλαμβάνει και τα post του blog), ή να γραφτείτε στο newsletter του (θα παίρνετε οτιδήποτε νεότερο με email).

Το scoop.it topic “Greek Digital Health & Healthcare Ecosystem” σκοπό έχει την συναρμολόγηση της εικόνας του συγκεκριμένου οικοσυστήματος στην Ελλάδα. Όπως γίνεται κατανοητό το blog παραμένει για αναλύσεις ή πιο συνδυασμένες σκέψεις.

Το σημερινό post θα παραμείνει sticky για κάθε νέο επισκέπτη στις σελίδες του ehealthgr.

Οι κοινοί στόχοι των ομάδων υποστήριξης ασθενών

Η συνεισφορά μου στις μέρες ασθενών είναι το παρακάτω paper του Nature με τίτλο “Patient Advocacy Groups: Let’s Stick Together“. Το κείμενο αναφέρει πως ο κοινός στόχων των ομάδων υποστήριξης ασθενών είναι:

  1. Παροχή ψυχολογικής υποστήριξης
  2. Εκπαίδευση των ασθενών, των γιατρών και άλλων για την ασθένεια
  3. Αναγνώριση των εκπροσώπων που θα συμμετέχουν στο lobbying για τις πολιτικές αποφάσεις γύρω από την ασθένεια
  4. Να υποστηρίξουν την έρευνα
  5. Να βοηθήσουν στην αναζήτηση θεραπείας για την ασθένεια.

Θα ήταν χρήσιμη η καταγραφή της συμμετοχής των Ελληνικών ΜΚΟ ασθενών στους παραπάνω στόχους. Έτσι ώστε να αξιολογήσουμε και το φαινόμενο και την χρηματοδότηση που παρέχεται σε αυτές. Τελικός σκοπός δεν μπορεί παρά να είναι η ανάδειξη των λειτουργικών ΜΚΟ και η βέλτιστη ανακατανομή των πόρων. Επιπρόσθετα, θα ήταν χρήσιμη η προβολή των παραπάνω στόχων σε ολόκληρο το Ελληνικό κοινό ώστε να κατανοήσουμε τελικά ποιες είναι οι δράσεις αυτές οι οποίες μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο για τους ασθενείς.

Παρακαλώ όχι άλλα μπαλόνια και γιρλάντες, όχι άλλες/μόνο “ανθρώπινες” ιστορίες (είτε ασθενών superhero είτε ασθενών της διπλανής πόρτας) στιγμιαίας συγκίνησης. Το κίνημα των ασθενών όπως το αντιλαμβάνομαι από την βιβλιογραφία και ειδησεογραφία καθώς και από την προσωπική εμπειρία (επαγγελματίας υγείας, ερευνητής, ασθενής) έχει πολιτική και χρηστική αξία, δεν είναι ένα καινούριο είδος lifestyle. Οι εκπρόσωποι/ ασθενών/ακτιβιστές υγείας ως στόχο θα πρέπει να έχουν τα 5 παραπάνω στοιχεία (πιθανώς κάποιος να μπορεί να προσθέσει και άλλα), όχι να συγκινούν τα πλήθη.

Κερασάκι στην τούρτα της σημερινής ανάρτησης τα παρακάτω:

  • Master List of Health and Patient Advocacy Educational Courses, Programs and Organizations
  • Patient Advocacy Certificate. Ενδεικτικά μαθήματα:
    • Θεμελιώδεις αρχές του Ελληνικού Συστήματος Υγείας
    • Η πρακτική της εκπροσώπησης ασθενών
    • Επικοινωνιακές στρατηγικές στα συστήματα υγείας
    • Δίκαιο στην υγεία και νομικά θέματα των ομάδων εκπροσώπων ασθενών
    • Εισαγωγή στην χρηματοδότηση υγείας: Ο ρόλος των εκπροσώπων
    • Διαπραγμάτευση και διαχείριση κρίσεων
    • Εισαγωγή στην βιοηθική
    • Προγραμματισμός φροντίδας και καθοδήγηση ασθενή
    • Εισαγωγή στην Ιατρική Βασισμένη σε Ενδείξεις (δική μου προσθήκη)
    • Θεμελιώδεις αρχές της επιστήμης της εφαρμογής: Ο ρόλος των εκπροσώπων (δική μου προσθήκη)
    • Εισαγωγή στην ποιότητα και ασφάλεια στις υπηρεσίες υγείας (δική μου προσθήκη)
    • Υγεία, τεχνολογία και λειτουργικός αλφαβητισμός (δική μου προσθήκη)
  • The Myth of Patient Advocacy Certification
  • All Patients Are Empowered: And Other Myths About The E-Patient

Το αίτημα των ασθενών να κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τις κυβερνήσεις είναι πλέον από θεμιτό και δίκαιο. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να είναι θεμιτή και η απαίτηση η εκπροσώπηση αυτή να είναι όσο το δυνατόν πιο παραγωγική και τεκμηριωμένη.

Για το τέλος Evidence Based Advocacy. Στο τομέα της υγείας είναι παραπάνω από απαραίτητο η φωνή των ασθενών να έχει και τεκμηριωμένη γνώση, πέρα της προσωπικής εμπειρίας.

Εντυπώσεις από το πρώτο Quantified Self meet-up στην Θεσσαλονίκη

Την Πέμπτη που μας πέρασε έγινε η πρώτη συνάντηση Quantified Self στην Θεσσαλονίκη. Η συζήτηση ξεκίνησε στο πρότυπο του σχετικού “οργανισμού”:

  • Τι έκανες;
  • Πώς το έκανες;
  • Τι έμαθες;

Αναφέραμε ο καθένας τo προφίλ και το κίνητρο για το οποίο προσήλθαμε στην συνάντηση, περιγράψαμε τις υπηρεσίες και συσκευές που χρησιμοποιούμε, και αναλύσαμε λίγο περισσότερο τι είναι τελικά το Quantified Self και τι θέση έχει στον ευρύτερο χώρο της υγείας.

Θεωρώ πως είναι χρήσιμο να έχουμε υπόψιν πως η ποσοτικοποίηση δεδομένων αντλεί τις μεταβλητές της από οντότητες οι οποίες σχετίζονται με την ποιότητα ζωής. Η οποία ποιότητα ζωής έχει correlation με το αγαθό της υγείας. Το μυστικό και η ουσία του Quantified Self, λοιπόν, δεν βρίσκεται τόσο στην ποσοτικοποίηση δεδομένων/μεταβλητών αλλά στην παρακολούθηση της ποιότητας ζωής μας, την ανίχνευση μοτίβων, την δημιουργία αλγόριθμων και μηχανισμών οι οποίοι μπορούν να την βοηθήσουν να καλυτερεύσει. Στην βάση αυτών θα βρείτε θεωρίες από την ψυχολογία, την κοινωνιολογία, την δημόσια υγεία. Και πάρα πολλές μεταβλητές υγείας, είτε ως proxies είτε ως direct outcomes, τα οποία σχετίζονται με τον σκοπό σας.

Μέχρι την επόμενη φορά, προτείνω να παρακολουθήσετε ένα σχετικό πάνελ από πολύ σημαντικούς ομιλητές να μιλάνε όλοι για τις προοπτικές και το μέλλον του Quantified Self.

Desclaimer: Το event δεν αποτελεί κάτι τελείως καινούριο στην Ελλάδα. Έχουν γίνει διάφορες παρόμοιες εκδηλώσεις στην Ελλάδα με άλλο τίτλο, διαφορετικούς διοργανωτές, πρόσωπα, χρονικές στιγμές, τοποθεσίες. Το ζητούμενο δεν είναι ποια εκδήλωση/ποια εταιρεία/ποιος ατομικά θα μπρανταριστεί περισσότερο αλλά κάποια στιγμή να δημιουργηθεί η δυναμική/κρίσιμη μάζα που θα μπορεί να σχεδιάσει, υλοποιήσει, προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες ψηφιακής υγείας και στην Ελλάδα. Αν δεν το κάνουμε δεν υπάρχει κάποιο άγχος. Οι οικονομίες και κοινωνίες που κινούνται γρηγορότερα και πιο transparent θα μας το εξάγουν.

Πολιτικές υγείας, κλινική έρευνα, κλινική πρακτική, εμπειρία ασθένειας

Αυτές τις ημέρες τυχαίνει να περιπλανιέμαι στις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ για τον ίδιο τον εαυτό μου. Ελπίζω πως είναι κάτι προσωρινό αφορά όμως ένα πρόβλημα υγείας το οποίο είναι επίμονο και το κυριότερο μειώνει πάρα πολύ την καθημερινή λειτουργικότητά μου. Κατά τη διάρκειά αυτής της προσωρινής περιπέτειας μου έχουν περάσει πολλά πράγματα από το μυαλό μου, με βάση και την εμπειρία που είχα μέχρι στιγμής στην ζωή μου από το τομέα υγείας (φοιτητής σχολών υγείας, εκπαιδευτής σχολών υγείας σε δευτεροβάθμιο επίπεδο, επαγγελματίας σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσηλευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα, μέλος wannabe startup σχετικά με χρόνιες παθήσεις, ερευνητής στην ιατρική εκπαίδευση και δημόσια υγεία, ρομαντικός blogger από το 2007 πάνω σε θέματα που αφορούν όλα αυτά τα παραπάνω και πολύ περισσότερα, συμμετέχων σε υψηλού προφίλ συνέδρια είτε medtech innovation είτε participatory healthcare).

  • Αν δεν γνώριζα το σύστημα και δεν είχα άμεση οικονομική άνεση σε πόσο βαθμό και σε πόσο διάστημα θα έβρισκα μια λύση για το πρόβλημα υγείας μου;
  • Όλο αυτό το διάστημα τι θα συνέβαινε σχετικά με τη μειωμένη λειτουργικότητα μου; Εργασιακά μπορώ να την δικαιολογήσω για κάποιο διάστημα, περαιτέρω όμως μειώνεται η δυνατότητα επιβίωσης και εξέλιξής μου. Ακόμα και σε οξεία περιστατικά δεν έχεις μόνο τον χρόνο πριν την διάγνωση αλλά έχεις και τον χρόνο αποθεραπείας. Ο οποίος αρκετές φορές είναι άγνωστος.
  • Αν δεν τύχαινε να είμαι στην Ελλάδα λόγω διακοπών και ήμουν στο εξωτερικό πόσο πιο εύκολη ή δύσκολη, γρήγορη ή αργή, κοστοβόρα θα ήταν η διαδικασία (εδώ προφανώς μπαίνει και για το ποια χώρα μιλάμε και τι σύστημα υγείας έχει);
  • Είναι τελείως διαφορετικα το clinical assessment, το research assessment και το policy assessment (προφανώς σε αυτά μπαίνει ο παράγοντας ασθενής/πολίτης ο οποίος είναι ο κεντρικός agent του συστήματος). Το equity και τα social factors δεν τα έχουμε για μόστρα ή αριστερές ανησυχίες. Αλλά τα έχουμε σαν ομπρέλα προστασίας για μη ανθρωποφαγικές κοινωνίες, τύπου ρουλέτας (π.χ. καλή social-economical καταγωγή, “τυχερό” DNA -pun intented-, κοκ).

Είμαι υπέρ των βιώσιμων προτεραιοτήτων στην υγεία ώστε να μην καταρρεύσει τελείως το σύστημα. Με τη λογική όμως να προστατέψουμε και να ικανοποιήσουμε μακροπρόθεσμα, όσο το δυνατόν περισσότερο, και τις πιο ευαίσθητες και σημαντικές αξίες (π.χ. equity & justice).

Πάρα πολλοί πλέον μιλάμε για υγεία, για καινοτομία, για δικαιώματα ασθενών, για ανάπτυξη, μπλα, μπλα, μπλα. Όλοι μας μιλάμε ανάλογα με το πρίσμα των βιωμάτων και το γνωσιακό capacity και expertise μας. Όμως το όλο είναι περισσότερο από τα ατομικά δεδομένα μας. Δεν θα βάλω βίντεο, αν και ξέρω πως είναι περισσότερο πιασάρικο από τα κείμενα. Θα σας προτρέψω όλους να διαβάσετε το παρακάτω ενδεικτικό paper, για ένα μόνο από τα πάρα πολλά θέματα πολιτικών στην υγεία. Αυτό των πολιτικών ψηφιακής υγείας.

Η μελέτη πολύ χοντρικά αναγνωρίζει 4  αφηγήσεις γύρω από την τηλε-υγεία:

  • Την νεωτεριστική: Η αφήγηση που αναπαράγεται κυρίως από business oriented agents. Συνήθως αναφέρονται μόνο στις προοπτικές των τεχνολογικών καινοτομιών χωρίς είναι πολύ σαφείς ως προς τα πληθυσμιακά χαρακτηριστικά των δυνητικών χρηστών.
  • Tην ανθρωπιστική: Η αφήγηση που αναπαράγεται κυρίως από τους ασθενείς και τους επιστήμονες ποιοτικής έρευνας . Χαρακτηριστικά της η έμφαση στην εμπειρία χρήσης μιας υπηρεσίας και το βαθμό συμμόρφωσης με τις αξίες και την καθημερινότητα του ασθενή.
  • Την πολιτικο-οικονομική: Η αφήγηση που αναπαράγεται κυρίως από policy/economics/evaluation ερευνητές. Χαρακτηριστικά της η κριτική στην μεθοδολογική αξιοπιστία και αποδεικτική πληρότητα της έρευνας στο αντικείμενο.
  • Την οργανωσιακή: Σε αυτή την αφήγηση θα έβαζα ερευνητές και των σχολών διοίκησης (αν και υπάρχει μεθοδολογικό θέμα με το empirical methodology που χρησιμοποιούν), και πολύ περισσότερο ερευνητές implementation science (είτε σε ατομικό συμπεριφορικό είτε σε πιο συστημικό επίπεδο). Χαρακτηριστικά της η έμφαση σε όσα πραγματιστικά εμπόδια (στις δομές, στις λειτουργίες, στις σχέσεις, κοκ) υπάρχουν σε ένα σύστημα ώστε οι όποιες παρεμβάσεις να έχουν την ίδια απόδοση με τις κλινικές δοκιμές.

Ps: Το μόνο σχετικό βίντεο στα Ελληνικά που έχω υπόψιν είναι η παρακάτω ομιλία για την τεχνολογία στον καρκίνο. Δεν συμφωνώ με την όλη αφήγηση, ελπίζω όμως το παραπάνω paper να σας βοηθήσει να την ερμηνεύσετε καλύτερα. Ταυτόχρονα και με τη δική σας.

Θέσεις και διάλογος για τα θέματα υγείας στα socia media (μίνι οδηγός)

Το παρακάτω είναι ένας μίνι οδηγός για το πώς θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τα social media οι διάφορες οργανώσεις και φίλοι ώστε να αρχίσουμε να συζητάμε περισσότερο και να ανακυκλώνουμε λιγότερο. Ακόμα λιγότερο (wishful thinking mode) να κάνουμε (ηθελημένα ή μη) native marketing advertising σε απόψεις (και πρόσωπα) τρίτων χωρίς να τις αφομοιώνουμε.

Επειδή:

  1. τα γραπτά κείμενα χρειάζονται χρόνο και προσήλωση τόσο για την δημιουργία τους όσο και για την ανάγνωσή τους,
  2. ο συνδυασμός της πληροφορίας με εικόνα και ήχο είναι γνωσιακά ανώτερος,
  3. ο μέσος χρήστης χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για χαλάρωση,
  4. ο μέσος χρήστης πολλές φορές δεν έχει είτε την υπομονή είτε τον λειτουργικό αλφαβητισμό για εκτεταμένες αναλύσεις,

ανεξάρτητα αν γράφετε κατεβάτα ή αν πετάτε μόνο τυχαίους συνδέσμους, ρίξτε μια προσεκτική ματιά και σκέψη στα παρακάτω.

Ως αφορμή παίρνω το σχόλιο του κ. Ντέλλου για “Επείγουσες αλλαγές στην ιστοσελίδα της ΕΚΕ“, και ως case study  την ομιλία του κ. Δημήτρη Κούβελα, καθηγητή Κλινικής Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή ΑΠΘ.

Σημείο 1: Εύρεση ομιλιών στα θέματα που μας ενδιαφέρουν

Ενδιαφέρουσες και όσο το δυνατόν τεκμηριωμένες και επιστημονικά αξιόπιστες ομιλίες, όπως τη σημερινή, θα βρείτε στα

Πάρα πολλά τέτοια βίντεο από ομιλίες αναρτούνται στις διάφορες ιστοσελίδες ή social media λογαριασμούς των εταιρειών και συλλόγων που παρακολουθείτε. Λιγότερες φορές στους λογαριασμούς φίλων.

Σημείο 2: Αναπαραγωγή μιας ομιλίας στο ιστολόγιό σας ή στο social media λογαριασμό σας

Έστω, λοιπόν, ότι βρήκατε μια ομιλία που θα θέλατε να μοιραστείτε.

Ιστολόγιο: Αν η ομιλία είναι αποκομμένη από όλο το υπόλοιπο συνέδριο δεν μένει παρά να ενσωματώσετε (embeded) το συγκεκριμένο βίντεο. Για το πώς μπορείτε να το κάνετε υπάρχουν ήδη πολλοί οδηγοί στα Ελληνικά. Δείτε αυτόν τον οδηγό όσο αφορά την ενσωμάτωση βίντεο youtube. Κάτι παρόμοιο ακολουθείστε με τα βίντεο που βρίσκετε σε οποιαδήποτε πλατφόρμα και αν φιλοξενούνται (π.χ. Livemedia.gr, vimeo, κοκ)

Social media λογαριασμός: Φαντάζομαι ήδη πως γνωρίζετε πως το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνετε αντιγραφή-επικόλληση του αντίστοιχου συνδέσμου.

Σημείωση: Και αν η ομιλία που ξεχώρισα βρίσκεται μέσα στο βίντεο ολόκληρου του συνεδρίου;

Στην περίπτωση που το βίντεο αφορά το youtube ακολουθείτε τις οδηγίες για (οι σύνδεσμοι θα σας πάνε στον οδηγό που ανέφερα και πιο πάνω):

Με βάση αυτές τις οδηγίες θα απομονώσω την παρακάτω ομιλία (διάρκειας περίπου 30 λεπτών) από το βίντεο ολόκληρου του συνεδρίου (διάρκειας 68 λεπτών).

Σημείο 3A: Γρηγορότερη προσπέλαση της ομιλίας και της πληροφορίας

Οποιαδήποτε ομιλία παρακολουθώ online την βάζω σε fast forward. Θεωρώ πως έτσι κερδίζω χρόνο είτε για να ψάξω επιπλέον πληροφορίες για τα μηνύματα της ομιλίας και από αλλού είτε για να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα.

Αν η ομιλία είναι στο youtube: Τότε ενεργοποιείστε το HTML5 player του youtube που σας δίνει την δυνατότητα να δείτε τα βίντεο είτε σε slow είτε σε fast forward. Για το πώς θα ενεργοποιήσετε το HTML5 δείτε αυτόν τον οδηγό. Για το πώς θα αλλάζετε και την ταχύτητα των βίντεο δείτε αυτόν τον οδηγό (είναι στα Αγγλικά).

Για οποιοδήποτε online HTML5 βίντεο: Σε οποιοδήποτε online HTML5 βίντεο, ανεξαρτήτως πλατφόρμας, χρησιμοποιώ το Video Speed plugin του chrome. Στον σύνδεσμο θα βρείτε οδηγίες για το πώς θα το εγκαταστήσετε και χρησιμοποιήσετε.

Στην περίπτωση που τύχει κάποιος από το Livemedia.gr να δει αυτό το κείμενο, ελπίζω να αρχίσουν να υποστηρίζουν και αυτοί το HTML5 πρότυπο. Νομίζω πως θα δώσει επιπλέον δυναμική στην ήδη πολύ χρήσιμη υπηρεσίας τους.

Σημείο 3B: Ανάρτηση της ομιλίας με τα σημαντικότερα μηνύματά της

Εκείνο που μένει για το τέλος είναι να αναρτήσουμε την ομιλία με τα μηνύματα που ξεχωρίζουμε. Fast forward για γρήγορη προσπέλαση της ομιλίας και καταγραφή των μηνυμάτων της, bullet points για την ανάδειξη μηνυμάτων.

Case study: Κλινικές μελέτες

  • Το φάρμακο δεν είναι ένα κοινό εργαλείο. Η προτίμηση ως προς την χρήση των φαρμάκων χρειάζεται γνώσεις πέρα της κοινής εμπειρίας
  • Υπάρχουν πολλά φάρμακα ή σκευάσματα που δεν “δουλεύουν” (δεν έχουν αποτελεσματικότητα) στην αγορά λόγω προβληματικής νομοθεσία (δικό μου σχόλιο: και λόγω προβληματικού μάρκετινγκ)
  • Τα πιο αποτελεσματικά και καλά φάρμακα είναι τα φτηνά και παλιά φάρμακα
  • Η Σοφή Λίστα στην Σουηδία καθοδηγεί τους επαγγελματίες και ασθενείς στην κατάταξη των φαρμάκων με βάση συγκεκριμένα επιστημονικά κριτήρια (π.χ. ασφάλεια, δραστικότητα, κοκ).
  • Πώς μπορούν οι ασθενείς να βοηθήσουν στην ποιοτική αξιολόγηση και παρακολούθηση των φαρμάκων με την δήλωση της κίτρινης κάρτας;
  • Οι έλεγχοι ανεβάζουν τον κόστος της φαρμακευτικής έρευνας
  • Στην πρώτη φάση των κλινικών μελετών έχουμε υγιείς εθελοντές (εκτός των περιπτώσεων τοξικών φαρμάκων όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο)
  • Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται ελάχιστες κλινικές μελέτες, σε όλες τις φάσεις.
  • Μια εβδομαδιαία φάση Ι αφήνει στο ίδρυμα που θα την κάνει μισό εκατομμύριο ευρώ.
  • Η μεταχείριση των ασθενών στις κλινικές μελέτες γίνεται με βάση τις κλινικές οδηγίες (και μόνο)
  • Είναι χρήσιμο να αναφέρονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων από τους ασθενείς ανεξάρτητα. Όχι μέσω του κλινικού γιατρού τους γιατί μπορεί να υποστούν φιλτράρισμα όσο αφορά την αποτύπωσή τους

Ερευνητικές θέσεις: Gary Schwitzer

Ο Gary Schwitzer είναι επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα και δραστηριοποιείται στα όρια μεταξύ επιστήμης και δημοσιογραφίας. Γνωστός και αυτός για τις αιχμηρές απόψεις, κυρίως όσο αφορά την διάχυση των επιστημονικών ειδήσεων μέσω των ΜΜΕ.
Σημείωση: Τα βιογραφικά στοιχεία δεν αναφέρονται ως authority bias. Αναφέρονται ως κομμάτι της πορείας και εμπειρίας του εκάστοτε ερευνητή.

Η παρακάτω ομιλία του έχει τίτλο “Μαζορέτες, συνθήματα και αβεβαιότητα”. Κρατήστε τις εντυπώσεις σας από την ανάγνωση του τίτλου. Δείτε ολόκληρη την ομιλία και αναρωτηθείτε για τα παρακάτω:

  • Πόσο σίγουροι είστε πως κατανοείτε τις ειδήσεις που ακούτε ή διαβάζετε;
  • Πόσο σίγουροι είστε για το επίπεδο εγκυρότητας και αξιοπιστίας των ειδήσεων αυτών;
  • Ποιες ήταν αποφάσεις ή οι αντιδράσεις των ΜΜΕ και των οργανώσεων στις διάφορες πολιτικές υγείας τα τελευταία 4 χρόνια;
  • Πόσες από αυτές βασίζονταν σε τεκμηριωμένα επιστημονικά ή σταθμισμένα κοινωνικο-οικονομικά κριτήρια και πόσες σε συντεχνιακά ή ατομικά συμφέροντα;

Δημοσιογράφοι, επαγγελματίες του ευρύτερου χώρου υγείας, ερευνητές, ασθενείς, φροντιστές, πολιτικοί, κοκ., οι συγκεκριμένες ερωτήσεις αφορούν όλους μας.

Ερευνητικές θέσεις: Sir Michael Marmot

O Sir Michael Marmot ειδικεύεται στην Δημόσια Υγεία και Επιδημιολογία. Όντας καθηγητής του University College London και ερευνητής με πολύ πλούσιο και σημαντικό ερευνητικό έργο έχει λόγο σε πολλά θέματα γύρω από τις πολιτικές υγείας. Και αυτός έχει διατελέσει στέλεχος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και έχει ενεργή συμμετοχή σε διαβουλεύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σημείωση: Τα βιογραφικά στοιχεία δεν αναφέρονται ως authority bias. Αναφέρονται ως κομμάτι της πορείας και εμπειρίας του εκάστοτε ερευνητή.

Στην παρακάτω ομιλία κάνει μια εισαγωγή στους κοινωνικούς παράγοντες που προσδιορίζουν την υγεία ενός ατόμου. Τέτοιοι παράγοντες μπορεί να είναι (η λίστα είναι ενδεικτική):

  • Η κοινωνική διαβάθμιση
  • Το stress
  • Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ατόμου
  • Ο κοινωνικός αποκλεισμός
  • Το εργασιακό στρες
  • Η ανεργία
  • Η κοινωνική υποστήριξη
  • Ο  εθισμός σε ουσίες
  • Η  διατροφή
  • Οι μεταφορές
  • Το επάγγελμα
  • Οι κοινωνικο-πολιτισμικοί παράγοντες

Έχω την εντύπωση πως στην Ελλάδα ταυτίζουμε το “healthcare” με το “public health”. Όπως αντιλαμβάνομαι τα θέματα το “healthcare” είναι κοντά στο “science” και σε μια θετικιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Το “public health” είναι κοντά στο “policy&justice” και σε μια κονστρουκτιβιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Και στις δύο προσεγγίσεις τα εργαλεία ανάλυσης είναι επιστημονικά. Όταν μιλάμε για πολιτικές βέβαια ποια προσέγγιση είναι η καταλληλότερη για τη σχεδίασή τους;