Η ΑΣΠΑΙΤΕ σαν σχολή είναι αρκετά έως πολύ απαιτητική. Απαιτούνται καθημερινές παρακολουθήσεις, εργασίες, πρόοδοι, εξετάσεις εξαμήνου, μικροδιδασκαλίες! Αυτά στο πρώτο εξάμηνο. Στο δεύτερο επιπρόσθετα στα παραπάνω, έχουμε παρακολουθήσεις σε τάξη, διδασκαλία σε τάξη και φυσικά διπλωματική εργασία! Σαν κερασάκι στην τούρτα μπαίνει το ότι οι περισσότεροι είμαστε εργαζόμενοι, πράγμα που σημαίνει ότι ο χρόνος απειρίζεται με αρνητικό πρόσημο. Sigh…
Αν νομίζετε ότι υπερβάλω παρακάτω είναι ο κανονισμός και το πρόγραμμα σπουδών της ΑΣΠΑΙΤΕ.
Anyway, σαν θέμα της διπλωματικής είχα διαλέξει το “Πώς μαθαίνουν οι ενήλικες. Η Μετασχηματίζουσα Μάθηση“. Οι απαιτήσεις της πτυχιακής συγκεκριμένες, το θέμα αρκετά έως πολύ ενδιαφέρον. Η μόνη ένσταση, ίσως, ότι η Ελληνική βιβλιογραφία που βρήκα είναι imho κακομεταφρασμένη. Anyway, αν και δυσκολευόμουν αρκετά να κατανοήσω τον ποιητή ήταν ένα θέμα το οποίο ένιωθα ότι με κινητοποιούσε. Μετά από μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχα σήμερα, σκέφτομαι να αλλάξω το θέμα και να το κάνω λίγο πιο intriguing στα γούστα μου. Διαδικτυακή εκπαίδευση μέσω κοινωνικών δικτύων και τεχνολογιών ΤΠΕ είναι ένα θέμα που μάλλον με εξιτάρει περισσότερο. Περισσότερο βέβαια με την προοπτική ότι δε θα έχει περιεχόμενο και κατεύθυνση σε θέματα που ήδη γνωρίζω. Ότι δεν θα έχει γραμμική και κοινότοπη μορφή όπως μια έντυπη διπλωματική. Ειπώθηκαν ενδιαφέρον πράγματα και πραγματικά μου άνοιξαν την όρεξη. Το μόνο πρόβλημά μου ο χρόνος. Έχω λίγο χρόνο για να κάνω κάτι που το φαντάζομαι πολύ ενδιαφέρον, και το οποίο όμως απαιτεί αφοσίωση και παραγωγικότητα. Θα το επιχειρήσω. Ξέρω ότι τα odds να βγει όπως το θέλω είναι εναντίον μου, αλλά αξίζει να το δοκιμάσω. Αν μη τι άλλο δεν αξίζει να μπεις στη διαδικασία της εκπαίδευσης αν δεν δοκιμάσεις και καινούρια πράγματα. Μαζί και τα όριά σου.
Οτιδήποτε resources, ιδέες, προτάσεις έχετε περί διαδικτυακής εκπαίδευσης μέσω κοινωνικών δικτύων και τεχνολογιών ΤΠΕ είναι ευπρόσδεκτα. Έχω ένα “πακτωλό” από νήματα γνώσεων και καλούμαι άμεσα να τα πλάσω σε μια εύληπτη μορφή. Plz, wish me good luck and give me positive energy! ^_^
Κλασικό τέλος, ένα video. Do you “Pay Attention“?…









































{ 1 trackback }
{ 14 comments… read them below or add one }
Καταπληκτική η παρουσίαση στο τέλος!
Το θέμα της, η χρήση της τεχνολογίας στη διδασκαλία, έχει πολύ ενδιαφέρον. Βέβαια στην Ελλάδα κάνουμε ένα βήμα μπρος και δυο πίσω. Σε ένα δημοτικό σχολείο, στην περιοχή του Πηλίου, οι μαθητές αντί για τετράδια και βιβλία χρησιμοποιούν λαπτοπ στην τάξη(φέτος ξεκίνησε). Από την άλλη όμως το υπουργείο παιδείας απαγορεύει τη χρήση του κινητού τηλεφώνου στα σχολεία. Ακόμα το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι έτοιμο να διαχειριστεί τη νέα τεχνολογία.
Προφανώς αναφέρεσαι στα παρακάτω ioanna.
Μια tech Στ’ Δημοτικού http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=09.02.2009,id=93523484,7157468,12950620,29156828
Eντυπώσεις:
των παιδιών http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=7157468
της διευθύντριας http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=12950620
των γονέων http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=29156828
Υπάρχει, υπήρχε(?) και το oplc – http://laptop.org/en/ αλλά δε ξέρω ποια είναι η τύχη του project στην Ελλάδα?? Ενδεικτική και ενδιαφέρον είναι η παρακάτω συζήτηση.
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=994
Πάντως για να μιλήσω για το θέμα της συγκεκριμένης δημοσίευσης με προβληματίζει ιδιαίτερα ο χρόνος. Έχω ελάχιστο.
Ναι, ακριβώς σε αυτό αναφερόμουν. ευχαριστώ για τα λινκ
Άλλο ένα παράδειγμα της εισαγωγής της τεχνολογίας στην εκπαίδευση στην Ελλάδα
http://www.tvxs.gr/v6300
Αφορά σε ένα δημόσιο δημοτικό σχολείο στη Χίο. Βέβαια πρόκειται για ιδιωτική πρωτοβουλία γιατί οι γονείς των μαθητών είναι αυτοί που επωμίστηκαν το κόστος αγοράς του υλικού (διαδραστικοί πίνακες κλπ).
ioanna thanks. Αυτά είναι πράγματι καλά νέα. Στην ουσία το άρθρο μιλάει μάλλον για το smartboard. Γενικότερα για την τεχνολογία Interactive Whiteboard δες εδώ. Κάτω ένα demo από smartboard. “Interactive Whiteboard Demonstration“
Το καταπληκτικότερο επίτευγμα όμως όσο αφορά τις τεχνολογίες αυτές, μέχρι στιγμής για μένα είναι το Magic Paper του MIT Media Lab. Ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον post σχετικά με τις 2 αυτές τεχνολογίες μπορείς να βρεις στο
Το MIT Media lab όμως το προχώρησε “λίγο” παραπάνω, δημιουργώντας ένα λογισμικό το οποίο συνεργάζεται με τα είδη των πινάκων που προαναφέραμε.
Με το συγκεκριμένο λογισμικό, σχεδιάζοντας ένα αντικείμενο, μπορούμε να σχεδιάσουμε και την δύναμη που θέλουμε να ασκηθεί στο αντικείμενο αυτό (πχ. βαρύτητα, με την κλασσική μορφή του βέλους προς τα κάτω) και μπορούμε μετά να δούμε να προβάλλεται η προσομοίωση της πτώσης του αντικειμένου σύμφωνα με την δύναμη που σχεδιάσαμε να του ασκηθεί.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι δωρεάν και μπορεί ο καθένας να το κατεβάσει από το MIT iCampus ώστε να το χρησιμοποιήσει ελεύθερα, αρκεί να έχει ένα Tablet PC ή έναν Interactive Whiteboard (μόνο με αυτά λειτουργεί).
Κάτω ένα demo του Magic Paper. “MIT sketching”
Πες βρε Νίκο για το interactive whiteboard που μπορείς να φτιάξεις με ένα προτζέκτορα και ένα Wiimote:
Low-Cost Multi-point Interactive Whiteboards Using the Wiimote
http://www.cs.cmu.edu/~johnny/projects/wii/
δηλαδή με σχεδόν μηδενικά έξοδα κάθε σχολείο μπορεί να έχει το δικό του.. Όλα εγώ θα τα λέω;
Γιώργο απλά respect! ^_^
Ps: wired και αυτό? Μιλάμε έχω πάθει πλάκα. Respect^2.
Ούτε καν wired, απλά word of mouth. (Νομιζω το respect μόλις ανέβηκε στον κύβο..
)
Btw, δουλεύει μια χαρά. Όχι μέσα στην τάξη δυστυχώς (δεν φτάνω τόσο ψηλά!) αλλά για ιδιωτική χρήση
Κόστος κατασκευής IR pen: 5 ευρω/10 pens (και πολλά σου λέω)
Κόστος wiimote: δανεικό
Κόστος προτζέκτορα: τζάμπα
Δυνατότητα να σώζεις αυτά που γράφεις στον πίνακα: priceless!
Αν μου πεις ότι το έχεις δει να χρησιμοποιείται και live, τα respect θα αρχίσουν να αναβαίνουν δυνάμεις με γεωμετρική πρόοδο! ^_^
Νόμιζα ότι το κατάλαβες ότι έφτιαξα ένα pen και το δουλεύω κανονικά ^_^ . Για τα αμφιθέατρά μας δεν κάνει γιατί οι οθόνες προβολής είναι πολύ ψηλές, αλλά για έναν τεράστιο πίνακα που έχουμε στο γραφείο είναι ό,τι πρέπει..;)
Να δω τα respect να πέφτουν βροχή τώρα… ^_^
ΥΓ: Πάντως δεν είναι τίποτα να φτιάξεις ένα pen. Δυσκολία: μηδέν. Και αν έχεις και διαθέσιμο προτζέκτορα..
)
Respects fall with the speed of a storm! Γιώργο ότι και να πω θα είναι λίγο. I bow. m( _ _)m
Για διαβάστε και αυτό. Αν μη τι άλλο κάποιοι προσπαθούν απλά να κάνουν τη δουλειά τους σωστά:
Όλα έγιναν χάρη στον ειδικό διαδραστικό πίνακα με τον οποίο ο διευθυντής του σχολείου και δάσκαλός τους, κ. Σταύρος Πασπάλης, αντικατέστησε τον παραδοσιακό σχολικό μαυροπίνακα στον οποίο έκαναν τα πρώτα μαθητικά τους βήματα γενεές και γενεές Ελλήνων. Με κόστος μόλις 1.200 ευρώ που κάλυψε το ίδιο το σχολείο, εξοστρακίστηκαν απ’ τη σχολική τάξη οι κιμωλίες και οι σπόγγοι, και τη θέση τους πήραν ένα διαδραστικό μολύβι που λειτουργεί με τεχνολογία blue tooth, ένας υπολογιστής και ένας προβολέας (προτζέκτορας). Με τη βοήθεια μιας ισχυρής και γρήγορης σύνδεσης στο Διαδίκτυο μέσω δορυφόρου, κάνουν εικονικές εκπαιδευτικές εκδρομές όποτε το απαιτούν τα μαθήματά τους, δηλαδή σχεδόν καθημερινά!
Την πρωτοποριακή αυτή πρακτική, ο κ. Πασπάλης εφάρμοσε για πρώτη φορά σε ένα άλλο σχολείο, αυτό του Σκήθρου Φλώρινας, απ’ όπου κατάγεται. Εκεί υιοθέτησε έναν πίνακα αφής (αντίστοιχης τεχνολογίας με τις οθόνες αφής που συναντούμε στα ΑΤΜ των τραπεζών), προκαλώντας τον ενθουσιασμό μαθητών και γονέων. Δυστυχώς, η αποχώρησή του σήμανε και την αχρήστευση του εξοπλισμού, που είχε αγοραστεί με δωρεά ενός τοπικού πολιτιστικού συλλόγου. Στο Λέχοβο, πάντως, όπου βρίσκεται σήμερα -και σύμφωνα με τον ίδιο, δεν σκοπεύει να φύγει-οι μικροί Λεχοβίτες είναι ενθουσιασμένοι. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην προσαρμογή στα νέα μέσα, όπως είπε ο ίδιος μιλώντας στην «Κ», και αντιλήφθηκαν από την αρχή ότι το μάθημα αντί να τους παιδέψει θα τους διασκεδάσει.
Σχετικό με τα όσα κουβεντιάζουμε είναι και η παρακάτω ανάρτηση:
Συγνώμη αλλά βρίσκω αυτή την είδηση απογοητευτική, μην πω και τραγική.
“Δυστυχώς, η αποχώρησή του σήμανε και την αχρήστευση του εξοπλισμού, που είχε αγοραστεί με δωρεά ενός τοπικού πολιτιστικού συλλόγου.”
Γιατί;; Έτσι θα πάμε μπροστά; Το οργανωμένο(;) κράτος δεν κάνει τίποτα, η ατομική πρωτοβουλία δεν ριζώνει, ε τι έμεινε πια; Για να μην αναφέρω τον κρετίνο δημοσιογράφο που έσπασε το bluetooth σε blue και tooth, και μετέφρασε τον προβολέα μόνο και μόνο για γράψει αμέσως “προτζέκτορας”.. (Προφανώς είναι του ακριτικού ρεπορτάζ και όχι του τεχνολογικού αλλά και αυτό λέει κάτι από μόνο του..)
Στα καλά νέα τώρα: προφανώς ήρθε η ώρα Νίκο να το κάνεις κανονικό post, ελπίζω να το κατάλαβες..
True!
Thanks to both of u (κλασικά Γιώργο με εξέπληξες για ακόμα μια νιοστή φορά), θα γίνει ένα αρκετά ενδιαφέρον post. Ευτυχώς δεν είμαστε όλοι “δημόσιοι” πολίτες(sic). Εξακολουθώ να πιστεύω ότι υπάρχει ελπίς. Do u?