Χαιρετίζω τo 2011 με ευχές για μια καλύτερη νέα χρονιά, υγεία και ότι καλύτερο σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. Μια επιπλέον ευχή που θέλω να κάνω είναι να βρεθούν χρήματα για μια εκδήλωση για τους νέους φοιτητές και απόφοιτους των Ιατρικών Εργαστηρίων. Κάποιοι άνθρωποι οραματιστήκαμε και σχεδιάσαμε μια εκδήλωση λίγο διαφορετική από τις άλλες, η οποία όμως από ότι φαίνεται μένει στα χαρτιά. Η οικονομική δυσπραγία και (πιθανώς) η έλλειψη γνώσεων για την προώθηση της ιδέας μας είναι καθοριστικοί παράγοντες για την μέχρι τώρα ματαίωση των σχεδίων μας.
Η εκδήλωση αυτή είχε ανθρώπους από διάφορα μέρη της Ευρώπης να μιλούν για την εκπαίδευση και το ρόλο του επαγγέλματος στο εξωτερικό, για τις εναλλακτικές ή “μεγαλεπήβολες” προοπτικές καριέρας που μπορεί να έχει κάποιος απόφοιτος του τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων ή Biomedical Science (ανάλογα τη χώρα και την αγορά εργασίας).
Οι λόγοι της εκδήλωσης πολλοί. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν το επάγγελμα. Αναφέρομαι τόσο στις εταιρείες (από τις οποίες και θα μας ενδιέφερε να αντλήσουμε χρηματοδότηση) όσο και ο απλός κόσμος. Πολύ περισσότερο, όμως, οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του επαγγέλματος και του τομέα παγκοσμίως καθώς και τις προοπτικές ή τις κατευθύνσεις που θα/μπορεί/πρέπει να πάρει στο μέλλον. Σκοπός της εκδήλωσης, το επιμύθιο όπως εύστοχα μου ζήτησε μια από τις ομιλήτριες, ήταν και είναι το όραμα και τα όνειρα που χρειάζεται να έχουν/με οι νέοι άνθρωποι εφόσον μπορούμε να συνδυάσουμε το μεράκι με τις ικανότητες και τις γνώσεις. Το διαφορετικό, το εναλλακτικό, το παραπάνω βήμα ήταν, είναι και θα είναι το ζητούμενο, πολύ περισσότερο από εδώ και πέρα.
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων είναι ένα επάγγελμα που εντάσσεται στα Life Science Professions το οποίο (σύμφωνα με την περιγραφή του Τμήματος στα ΤΕΙ Αθήνας) “καλύπτει το γνωστικό αντικείμενο των Βιοατρικών Εργαστηριακών Τεχνολογικών Εφαρμογών, όπως αυτές εφαρμόζονται στα εργαστήρια Μικροβιολογίας-Ιολογίας, Αιματολογίας, Αιμοδοσίας, Ανοσολογίας-Ιστοσυμβατότητας, Βιοχημείας-Κλινικής Χημείας, Παθολογοανατομίας-Ογκολογίας, Κυτταρολογίας, Ενδοκρινολογίας, Τοξικολογίας, Γενετικής, Μοριακής Βιολογίας, Πειραματοζώων, Πυρηνικής Ιατρικής“.
Το συνηθισμένο μονοπάτι καριέρας που ακολουθεί/ακολουθούσε κάποιος απόφοιτος της σχολής είναι/ήταν σχολή – κλινικό εργαστήριο. Το μονοπάτι αυτό καθοριζόταν από τις ανάγκες/προσφορά της αγοράς και από τις προοπτικές του επαγγέλματος όπως αυτές οριζόταν από τις παθογένειες του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συστήματος. Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει ανεπιστρεπτί και οι νέες ανάγκες δημιουργούν νέες απαιτήσεις, νέες προκλήσεις. Το συγκεκριμένο πτυχίο ανάλογα με τις εξειδικεύσεις, ανάλογα με την εκπαίδευση και τα προσωπικά “ρίσκα”, έχει και προοπτικές και μέλλον. Είναι ένα ευέλικτο πτυχίο το οποίο όμως χρειάζεται διερεύνηση για τις πλήρεις διαστάσεις του (ουσιαστική και λειτουργική συνεργασία, εναρμόνιση με το εξωτερικό), στοχοθεσία για το που θα μπορούσε να πάει πέρα από το κλασικό μοτίβο σχολή – ρουτίνα, όραμα για το πώς μπορεί να συνεισφέρει και το ίδιο στην επιστήμη (εξειδίκευση - έρευνα) και στην αγορά εργασίας (καινοτομία – επιχειρηματικότητα).
Αν υπάρχουν ακόμα Αϊ Βασίληδες, που θα ενδιαφερόντουσαν να χρηματοδοτήσουν μια τέτοια εκδήλωση, η επικοινωνία μαζί μας θα ήταν το καλύτερό μας δώρο. Μια εκδήλωση με την ευγενική χορηγία χώρου (αμφιθεάτρου χωρητικότητας 300+ ατόμων), ομιλητές Έλληνες ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, εργαζόμενους σε νοσοκομεία της Ευρώπης και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αντιπροσώπους από Ελληνικούς και Πανευρωπαϊκούς Οργανισμούς, υποστήριξη τμήματος ΤΕΙ και τομέα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.
Χρειαζόμαστε ένα σημαντικό ποσό μπροστά (μεταφορικά και διαμονή) ώστε να έρθουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι να μας μιλήσουν, να μας δώσουν οπτικές και οράματα. Υπάρχουν παραμύθια αυτή την εποχή? Αν υπάρχουν, σε παρακαλώ Αϊ Βασίλη αυτό το δώρο θέλω για την έναρξη της νέας χρονιάς. Εμείς, μια ομάδα επαγγελματιών, συνεργατών και μια παρέα, αυτό σκεφτήκαμε, αυτό μπορέσαμε να βρούμε για να βάλουμε λίγο πλάτη για την κρίση. Τρέξαμε, μιλήσαμε, συνεννοηθήκαμε αλλά μας λείπουν τα λεφτά.
Τα λεφτά αυτά, λοιπόν, υπάρχουν για μια εκδήλωση για τους νέους? Υπάρχει τρόπος να τα βρούμε? Θα χρειαζόμασταν την βοήθειά σας ώστε να την επιστρέψουμε με πολύ αγάπη και ευγνωμοσύνη σε ένα μικρό αλλά σημαντικό κομμάτι των νέων αυτής της κοινωνίας, της δικής μας.
Ps: Για τη χρονιά που αποχαιρετάμε κέρασμα ένα τελευταίο βίντεο για φέτος. “Changing education paradigms“, μια ομιλία του Sir Ken Robinson σκηνοθετημένο με animation από τον οργανισμό RSA.
Στο blog της epatientGR δημοσιεύτηκε το άρθρο “Υπηρεσίες Υγείας στην Ελλάδα“. Στο κείμενο αναφέρονται μελέτες και στατιστικά σχετικά με την φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά, ποιοτικά και ποσοτικά, των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
υπάρχει ανισοκατανομή των νοσοκομειακών κλινών στη χώρα,
άν και ο δείκτης συνολικών νοσοκομειακών κλινών ανά 1.000 κατοίκους κρίνεται επαρκής (4,7/1.000), τα δημόσια νοσοκομεία έχουν υπερδιπλάσια μέση διάρκεια νοσηλείας (ΜΔΝ) 8,4 ημερών από τα ιδιωτικά
οι ασθενείς από τις περιφέρειες διαρρέουν πρός τις περιφέρειες Αττικής, Μακεδονίας και Ηπείρου
η κατανομή των ιατρών/νοσηλευτών ανά υγειονομική περιφέρεια είναι άνισα κατανεμημένη, άν και διαπιστώνεται υπερεπάρκεια γιατρών και έλλειψη νοσηλευτών
η ανώτερη κοινωνική τάξη προσφεύγει συχνότερα σε μη συμβεβλημένους ιδιώτες γιατρούς, ωστόσο, ακόμα και στην κατώτερη κοινωνική τάξη οι μη συμβεβλημένοι ιδιώτες γιατροί αποτελούν την πρώτη επιλογή (22,7%) και γενικά η ανώτερη κοινωνική τάξη επισκέπτεται συχνότερα ένα γιατρό
ελλειπής στελέχωση κέντρων υγείας σε ιατρικό και σε νοσηλευτικό προσωπικό
η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας καλύπτεται κυρίως από το ΙΚΑ και από τον ιδιωτικό τομέα.
Η έρευνα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου εστιάζει στις παρα-οικονομικές συναλλαγές στο χώρο της υγείας και διαπιστώνεται ότι ανέρχονται σε 32,4% των περιπτώσεων στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ όλα τα χρήματα που καταβάλλονται στις δημόσιες δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (κέντρα υγείας του ΕΣΥ και πολυϊατρεία των ασφαλιστικών ταμείων) διαφεύγουν των επίσημων καταγραφών δεδομένου ότι δεν προβλέπεται τιμολόγηση υπηρεσιών.
Οσο για το πρόσφατο Ευρωβαρόμετρο και την Παγκρήτια δημοσκόπηση για το σύστημα δημόσιας υγείας του Πολυτεχνείου Κρήτης, και οι δύο εστιάζουν στην ικανοποίηση των πολιτών από το σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας. “Σταθερά αρνητικούς για τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας στη χώρα τους», χαρακτηρίζει τους Έλληνες η τελευταία έκθεση του Ευρωβαρόμετρου
Παρόμοια είναι και τα συμπεράσματα της Παγκρήτιας δημοσκόπησης για το σύστημα δημόσιας υγείας του Πολυτεχνείου Κρήτης, σύμφωνα με τα οποία οι Κρήτες έχουν αρνητική γνώμη κατά 61,1% για το σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και μόλις το 35,3% θετική.
Αν και δεν θα συμμεριστώ την φοβία των ερωτηθέντων για τα ιατρικά λάθη, διότι γιατρούς καλούς έχουμε, θα σημειώσω όμως τις μεγάλες ελλείψεις του ΕΣΥ, που οδηγούσαν τους ασθενείς στα ιδιωτικά νοσοκομεία, που όμως τώρα έχουν οξυνθεί με αποτέλεσμα, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού με σοβαρές χρόνιες νόσους, που αναγκαστικά κατέφευγαν στα ιδιωτικά νοσοκομεία, να μην είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσουν το κόστος της ιδιωτικής περίθαλψης με κίνδυνο για την υγεία τους.
Έχω την αίσθηση ότι η ανεπάρκεια του ΕΣΥ δεν οφείλεται μόνο σε αυτές καθ’ αυτές τις ελλείψεις (προσωπικού, υποδομών, μηχανημάτων & εξοπλισμού) αλλά και στην κακή οργάνωση, διοίκηση και λάθος νοοτροπία και λειτουργία του συστήματος Υγείας στην Ελλάδα. Οι μέλετες και τα δεδομένα είναι πάρα πολλά. Όσα έχω αναφέρει μέχρι στιγμής είναι:
Σχετική είναι και η πρόσφατη “Ετήσια Έκθεση Πεπραγμένων του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας“. Συνολικά το 2008 ο Τομέας Υγειονομικού – Φαρμακευτικού Ελέγχου του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας εξέδωσε 133 πορίσματα για όλη την Ελλάδα, μεγάλο μέρος των οποίων παραπέμφθηκε στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.
Οι χαρακτηρισμοί, που χρησιμοποιούν οι ξένοι εμπειρογνώμονες για το ΕΣΥ είναι ότι είναι χωρίς λόγο γραφειοκρατικό, πολύπλοκο, σπάταλο, υπερσυγκεντρωτικό, άδικο, αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο. Γενικά, χαρακτηρίζουν σοβαρή την κατάσταση, τόσο από ιατρική όσο και από οικονομική σκοπιά. Και το πιο δυσάρεστο τονίζουν είναι ότι το πιο πιθανό είναι πως η κατάσταση θα συνεχιστεί, καθώς δεν διέκριναν ίχνη εσωτερικών πολιτικών ή κοινωνικών δυνάμεων, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική αλλαγή.
Η Ελλάδα παίρνει αρνητικό βαθμό και στους τρεις δείκτες, που χρησιμοποιούνται διεθνώς στην αξιολόγηση των συστημάτων υγείας: το προσδόκιμο επιβίωσης κατά τη γέννηση, το ποσοστό των δαπανών υγείας επί του ΑΕΠ και το ποσοστό των δαπανών υγείας, που καλύπτονται από το κράτος. Ας δούμε όμως ορισμένα βασικά σημεία της έκθεσης:
Ενώ πριν από 50 χρόνια, η Ελλάδα ήταν στη δεύτερη θέση όσον αφορά στο προσδόκιμο επιβίωσης κατά τη γέννηση με 69,9 χρόνια, σήμερα, έχει πέσει στην 15η θέση με 79,3 χρόνια. Την ίδια ώρα το κόστος συνεχώς διογκώνεται ανεξέλεγκτα και μάλιστα χωρίς εμφανή οφέλη για τη χώρα σε όρους βελτίωσης της υγείας του πληθυσμού.
Την περίοδο από το 1990 μέχρι σήμερα, η Ελλάδα είχε τη μεγαλύτερη – συγκριτικά με όλες τις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ – αύξηση των δαπανών υγείας (σχεδόν 4% του ΑΕΠ), ενώ ταυτοχρόνως είχε τη μικρότερη αύξηση στο προσδόκιμο επιβίωσης κατά τη γέννηση μαζί με την Ολλανδία (μόνο 2 χρόνια).
Για την παραοικονομία οι εμπειρογνώμονες αναφέρουν ότι δέχθηκαν αναφορές πως ανέρχεται στο 29% επί των συνολικών δαπανών υγείας. Αν αυτό αληθεύει, τονίζουν, τότε η Ελλάδα δαπανά για την υγεία 12,9% επί του ΑΕΠ, κατέχοντας τη δεύτερη θέση πίσω από τις ΗΠΑ και μπροστά από την Ελβετία.
Η έκθεση αναφέρει ότι δημοσκόπηση έχει δείξει πως το 49% των Ελλήνων-ασθενών, που έχουν νοσηλευτεί σε δημόσιο νοσοκομείο, έχουν δηλώσει πως πλήρωσαν απευθείας το γιατρό τους.
Κατά την έκθεση, σε τουριστικές περιοχές της χώρας, έχει αναφερθεί ότι υπάρχει ένα οργανωμένο δίκτυο, στο οποίο συμμετέχουν ξενοδοχεία, ταξί, γιατροί και ιδιωτικές κλινικές. Οι γιατροί λαμβάνουν αμοιβή 200 ευρώ για μία απλή επίσκεψη και οι κλινικές έως και 3.000 ευρώ την ημέρα για μία «απλή» ασθένεια.
Το νέο, κεντρικό σύστημα προμηθειών δεν μπορεί να επιταχύνει τις διαδικασίες, ούτε να προσφέρει εξοικονόμηση 500 εκατ. ευρώ, όπως έχει υποσχεθεί η κυβέρνηση.
Επίσης, τονίζει με έμφαση ότι ο ΟΟΣΑ δεν έλαβε επισήμως απάντηση στο αίτημα, που υπέβαλλε στην ελληνική πλευρά για πληροφορίες σχετικά με τις διαφορές στις τιμές προϊόντων ανάμεσα σε κρατικά και ιδιωτικά νοσοκομεία… Αναφέρει πάντως ότι ανεπίσημες εκτιμήσεις αναβιβάζουν τη διαφορά από 50% έως και 300%!
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η διαχείριση ενός νοσοκομείου και κατ’ επέκταση του συστήματος υγείας είναι σε όλες τις χώρες, ένα δύσκολο εγχείρημα. Σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πλέον κοινός τόπος ότι τα συστήματα υγείας πρέπει να λειτουργούν αποκεντρωμένα, ώστε η διαχείρισή τους να είναι πιο αποδοτική.
Σύμφωνα με την έκθεση, στη χώρα μας οι δαπάνες για φάρμακα είναι αδικαιολόγητα υψηλές και γι’ αυτό συστήνεται έλεγχος της συνταγογράφησης και προώθηση των γενόσημων (αντιγράφων) φαρμάκων. Όπως αναφέρει, οι συνταγές γενόσημων αντιπροσωπεύουν μόλις το 10% της φαρμακευτικής αγοράς, σε σύγκριση με το 60% στη Γερμανία. Παλαιά, αλλά αποτελεσματικά σκευάσματα δεν συνταγογραφούνται. Η κυβέρνηση δεν έχει προσπαθήσει να εξηγήσει ότι τα γενόσημα είναι εξίσου αποτελεσματικά με τα γνήσια σκευάσματα.
Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες του ΟΟΣΑ, για να βελτιωθεί το ελληνικό σύστημα υγείας, χρειάζεται επειγόντως η λήψη μέτρων σε τέσσερις τομείς.
Συλλογή πληροφοριών. Προτείνουν τη συλλογή δεδομένων σε τακτική βάση για τη νοσηρότητα του πληθυσμού, καθώς και για τη χρήση των υπηρεσιών υγείας (εισαγωγές στα νοσοκομεία, επισκέψεις ασθενών σε εξωνοσοκομειακές υπηρεσίες κλπ.) Ακόμη, συστήνουν τον έλεγχο της ποιότητας των στατιστικών στοιχείων, που αφορούν τη θνησιμότητα. Προς την ίδια κατεύθυνση, τονίζουν την ανάγκη:
η χώρα να γνωρίζει με ακρίβεια ποια φάρμακα συνταγογραφούνται από τους γιατρούς και ποια καταναλώνονται από τους ασθενείς.
Να αναπτύξουμε κατάλληλη κωδικοποίηση, με την οποία να μετριούνται οι δραστηριότητες των γιατρών στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, τα διαγνωστικά κέντρα, τα εργαστήρια και τα ιδιωτικά ιατρεία.
Να υιοθετήσουμε ένα ειδικό σύστημα αποζημίωσης των νοσοκομείων ανά διαγνωστική ομάδα, το οποίο αποκαλείται DRG και εφαρμόζεται στο εξωτερικό, με σκοπό να καταγράφονται οι νοσοκομειακές δραστηριότητες. Ο εξοπλισμός δεν είναι πρόβλημα καθώς αρκεί ένα μόνο PC σε κάθε νοσοκομείο για τη συλλογή των πληροφοριών.
Ανάπτυξη διαχειριστικών εργαλείων. Εδώ προτείνουν την ευρεία χρήση ενός διπλοεγγραφικού λογιστικού συστήματος και ενός μηχανογραφικού συστήματος σε κάθε υγειονομικό φορέα. Ακόμη, να δημιουργηθεί μία διαδικασία πιστοποίησης όλων των δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων, καθώς και ένας ανεξάρτητος φορέας, ο οποίος θα αναλάβει την υλοποίηση της πιστοποίησης.
Παροχή αυτονομίας στους φορείς υγείας και τον έλεγχό τους. Προτείνεται να υπάρξει νόμος, ο οποίος θα κάνει τα νοσοκομεία ανεξάρτητα, τόσο ώστε να μπορούν να είναι αυτοδιαχειριζόμενα. Στο ίδιο μήκος κύματος, η έκθεση συστήνει:
Παροχή σταθερότητας και διαφάνειας στην αποζημίωση των νοσοκομείων από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Έλεγχος της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας κάθε νοσοκομείου.
Έλεγχος της συνταγογράφησης των φαρμάκων.
Προγραμματισμός των πόρων σύμφωνα με τις ιατρικές και υγειονομικές ανάγκες. Στον τομέα αυτό, τονίζεται ότι χρειάζεται προγραμματισμός των ανθρωπίνων πόρων: γιατρών, νοσηλευτών, ειδικών δημόσιας υγείας, λογιστών, ιατρικών μηχανικών και ειδικών λογισμικού. Ακόμη, απαιτείται σχεδιασμός της αλλαγής των ιατρικών υπηρεσιών, σύμφωνα τόσο με τις στατιστικές της δημόσιας υγείας όσο και της ιατρικής τεχνολογίας.
Το πλήρες κείμενο της έκθεσης στα αγγλικά παρακάτω (δεν μπόρεσα να το βρω στη σελίδα του ΟΟΣΑ. Παρακαλώ αν γνωρίζετε την προέλευση του αρχικού κειμένου ενημερώστε με. Ευχαριστώ):
Μερικά ακόμα ενδιαφέροντα άρθρα πάνω στο θέμα Υπηρεσίες Υγείας είναι:
Στο τελευταίο άρθρο που είναι του Γιάννη Τούντα, Αν. Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής, Ιατρικής Σχολής Πανεπιστήμιου Αθηνών, από το Βήμα Ιδεών, τεύχος 24, Απρίλιος 2009 αναφέρεται:
γιατί οι δαπάνες νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης συνεχίζουν να αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς, ιδιαίτερα στη χώρα μας;
Απλούστατα γιατί γίνεται μεγάλη σπατάλη και αλόγιστη χρήση ακόμα και θεραπευτικών υπηρεσιών και προϊόντων με μικρή ή μηδενική αποτελεσματικότητα. Η υπερκατανάλωση στον τομέα της υγείας, η οποία προκαλείται κυρίως από τους γιατρούς και τα ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και από τις αυξημένες απαιτήσεις και προσδοκίες των πολιτών, κυμαίνεται διεθνώς στο 30%-40% της συνολικής κατανάλωσης, ενώ στη χώρα μας για ορισμένες «προνομιούχες ομάδες ασφαλισμένων» ξεπερνά το 50%. Αλλά και αυτό το πρόβλημα είναι αντιμετωπίσιμο και ήδη αντιμετωπίζεται επιτυχώς σε ορισμένες χώρες με την ανάπτυξη της «τεκμηριωμένης ιατρικής»( evidence based medicine) η οποία αξιολογεί και προκρίνει τις αποτελεσματικές και αποδοτικές αγωγές, καθώς και με τη χρήση πρωτοκόλλων και την εφαρμογή προγραμμάτων ποιοτικού ελέγχου, με τη θέσπιση αυστηρών ρυθμίσεων και τη λειτουργία μηχανισμών διαπραγμάτευσης και με τη διαπαιδαγώγηση των πολιτών για τη σωστή διαχείριση των προσδοκιών τους και την ορθολογική χρήση των υπηρεσιών υγείας. Πρέπει όμως να αντιμετωπίζουμε τις δαπάνες υγείας μόνο ως δυσβάστακτο κόστος; Είναι γνωστό ότι η υγεία ενός πληθυσμού επιδρά σημαντικά στην παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Οι οικονομολόγοι έχουν από καιρό αναγνωρίσει τη σημασία του σωστού μείγματος φυσικού και ανθρώπινου κεφαλαίου. Σε ό,τι αφορά όμως το ανθρώπινο κεφάλαιο, παραδοσιακά εστιάζουν την προσοχή τους κυρίως στην εκπαίδευση και όχι στην υγεία. Η υγεία όμως είναι μια σημαντική συνιστώσα του ανθρώπινου κεφαλαίου. Η φτωχή υγεία παρεμποδίζει την οικονομική ανάπτυξη. Τα άτομα με κακή υγεία είναι λιγότερο πιθανόν να δουλεύουν και όταν δουλεύουν, είναι λιγότερο παραγωγικά. Επενδύουν λιγότερο στην εκπαίδευσή τους και αποταμιεύουν λιγότερο για τη σύνταξή τους, και έτσι στηρίζουν λιγότερο την ευρύτερη οικονομία. Η οικονομική θέση των χωρών σήμερα εξαρτάται σημαντικά από τον βαθμό στον οποίο εξασφάλισαν καλύτερη υγεία στη διάρκεια της ιστορίας τους.
Και καταλήγει πως:
Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα οφείλουμε να επανεξετάσουμε τα συστήματα υγείας όχι φοβικά ως καταναλωτές περιορισμένων πόρων, αλλά θαρραλέα ως ευκαιρίες για επένδυση και για οικονομική ανάπτυξη και πάνω απ΄ όλα ως δυνατότητες για τη βελτίωση της υγείας του πληθυσμού. Ενας πιο υγιής πληθυσμός χρειάζεται λιγότερη περίθαλψη και άρα λιγότερες δαπάνες. Αλλωστε η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού στη Γαλλία, η οποία σημειώθηκε μεταξύ 1992 και 2000, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των δαπανών υγείας κατά 8,6%.*
Desclaimer: Έφτιαξα τη συγκεκριμένη ανάρτηση για να καταλογραφήσουμε, όλοι μαζί, τις online παρουσίες Ελλήνων υγειονομικών επαγγελματιών, επαγγελματικών ενώσεων, εταιριών και οργανώσεων υγείας, απλών ασθενών και κοινοτήτων υποστήριξης ασθενών (πάντα όμως στα πλαίσια της Υγείας 2.0. Δεν με ενδιαφέρει να φτιάξω ακόμα ένα web directory…). Δεν πρόκειται να προβώ σε διαφημιστική προβολή κανενός προσώπου, κανενός οργανισμού και καμίας επιχειρηματικής δραστηριότητας. Μοναδικός σκοπός είναι να γνωριστούμε μεταξύ μας ώστε να υπάρξει καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία. Οποιοσδήποτε θέλει να προωθήσει τις επαγγελματικές δραστηριότητές του μπορεί να το κάνει μέσω της δουλειάς και της συνεισφοράς του στην κοινότητα, και όχι μέσω viral marketing. Τουλάχιστον όχι μέσω αυτού του blog.
Για να καταλάβετε περίπου τι αναζητάω και τι επιδιώκω με την συγκεκριμένη ανάρτηση θα ήταν σκόπιμο να διαβάσετε το “Υγεία 2.0 και Υγεία στην Ελλάδα το 2009“. Το ενδιαφέρον μου εστιάζεται σε δραστηριότητες που χρησιμοποιούν τα social media και τα social networks, και όχι απλές στατικές ιστοσελίδες ( web 1.0 vs Web 2.0). Παρόλα αυτά θα αναφέρω και τέτοιου είδους σελίδες (με μέτρο και όπου θεωρηθεί σκόπιμο). Επιπλέον, στις περιπτώσεις ατόμων που χρησιμοποιούν blog, για τη δημιουργία της λίστας σκόπιμο είναι να αναφερθούν όσοι έχουν πραγματικά δραστηριότητα και όχι όσοι απλά πειραματίστικαν, έφτιαξαν ένα λογαριασμό και στην συνέχεια τον παράτησαν για τους δικούς τους λόγους. Εκείνο που έχει σημασία είναι το τακτικό περιεχόμενο και όχι οι “ταμπέλες”. Μας ενδιαφέρει η ουσιαστική και συχνή ενημέρωση και όχι οι online διαφημιστικές μαρκίζες.
Για το σκοπό αυτόν, λοιπόν, δημιουργήθηκε το Facebook Group Υγεία 2.0, για τον σκοπό αυτό υπάρχει και το banner προώθησης της λίστας με τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο χώρο Υγείας 2.0. Για το banner ευχαριστώ πολύ τον Joakim Dent από το Dentnews, και τον Γιώργο Κέλναρ από το bmlabs.gr. Thanks guys (το banner βγήκε “ομαδοσυνεργατικά”)! ^_^
Η λίστα θα ανανεώνεται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα (ελπίζω και με τη δική σας συμβολή), και θα υπάρχει σε ξεχωριστή σελίδα στο blog με τίτλο Υγεία 2.0. Αρκετά με τα λόγια, ας αρχίσουμε τις λίστες (Βοηθήστε ώστε οι λίστες να ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.):
Όλα τα παραπάνω δεν είναι οπωσδήποτε τύπου Υγείας 2.0. Αλλά καλώς ή κακώς κάπως πρέπει να ξεκινήσουμε, ιδίως στην Ελλάδα όπου οι εξελίξεις συνήθως γίνονται με πολύ αργούς ρυθμούς.
Παραθέτω το banner και σε ποιο μεγάλο μέγεθος για όσους θέλουν να το αναρτήσουν και να προωθήσουν την συγκεκριμένη προσπάθεια.
Προσωπικά δεν ήταν δυνατόν να παραστώ στο γεγονός για πολλούς και διάφορους λόγους. Μιας και το θέμα όμως με αφορά επαγγελματικά, αλλά και “ακαδημαϊκά”, προσπάθησα να συλλέξω πληροφορίες γύρω από αυτό. Πέρα από τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις, πληροφορίες για τις εντυπώσεις από το συνέδριο θα βρείτε τόσο στο facebook όσο και στο forum της ΠΕΤΙΕ. Εδώ θα σταθώ λίγο αναφέροντας το μήνυμα του προέδρου της ΠΕΤΙΕ που αναρτήθηκε στην κετρική σελίδα του συλλόγου.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Το 1ο Πανελλήνιο Επιστημονικό της ΠΕΤΙΕ πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την Παρασκευή 13 και Σάββατο 14 Μαρτίου 2009 στην Αθήνα, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ με την αιγίδα των :
Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης,
Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών
Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας
Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Χημείας-Κλινικής Βιοχημείας [πατήστε για τη συνέχεια…]
Προσωπικά δεν ήταν δυνατόν να παραστώ στο γεγονός για πολλούς και διάφορους λόγους. Μιας και το θέμα όμως με αφορά επαγγελματικά, αλλά και “ακαδημαϊκά”, προσπάθησα να συλλέξω πληροφορίες γύρω από αυτό. Πέρα από τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις, πληροφορίες για τις εντυπώσεις από το 
Ο καιρός τελικά περνάει γρήγορα. Έφθασε η ώρα για να ξεκινήσει αύριο το 
Πριν λίγες μέρες είχα πέσει πάνω στην 
