Ψάχνοντας υλικό για το θέμα που γράφω (Ελληνική Νοηματική Γλώσσα), έπεσα πάνω στον οργανισμό D-PAN, Deaf Performing Artists Network. Τι κάνουν? Παρουσιάζουν γνωστά μουσικά κομμάτια μέσω της Νοηματικής Γλώσσας! Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό! Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα από το ρεπορτάζ του CNN όπου μιλάει και ένας από τους ιδρυτές του ο Sean Forbes. Δείγματα της απίστευτης δουλειάς της ομάδας D-PAΝ μπορείτε να δείτε παρακάτω (το τρίτο video είναι συνέντευξη του Sean Forbes).
Στην ίδια κατηγορία ανήκει και το “The Rosa Lee Show“, από την Rosa Lee, “a Deaf visual artist“.
The Rosa Lee Show is a Deaf one-woman show featuring live performance, music, and video. We’ve toured the United States, performing in front of tens of thousands of Deaf and hearing audience members in numerous cities.
Θα ήθελα για το τέλος να αναφέρω το “China Disabled People’s Performing Art Troupe“. Περισσότερες πληροφορίες για το show τους αλλά και για τις δραστηριότητές τους μπορείτε να δείτε εδώ. Μην αμελήσετε να διαβάσετε και τις σελίδες του φυλλαδίου τους.
China is home to more than 60 million disabled persons.
China Disabled People’s Performing Art Troupe was established in 1987, subject to China Disabled Persons’ Federation. It is a mass art troupe of amateur organization and professional management, with is troupers coming from all over the country, including the visually impaired, hearing impaired, physically disabled and Mental Handicapped with a variety of identities; common workers, farmers, students and staff. The will of all troupers is to present to the audience the concept of fair-participation, strong perseverance and special artistic flavor.
Για το τέλος αφήνω τον καταπληκτικό χορό “1000 Hands Buddha (Kwan-Inn) Dance”. Το δεύτερο και τρίτο video είναι ρεπορτάζ γύρω από το συγκεκριμένο χορό και group καλλιτεχνών… Διαβάστε και τους συνδέσμους “Tai Lihua” (My Dream Site), “Tai Lihua: a Silent World of Splendor“, “Tai Lihua: dancing in Silence“, “Tai Lihua-A face for one thousand hands“, “Tai Lihua -- a dancer performs by heart” (πάρα πολλές φωτογραφίες)…
Από ότι φαίνεται ήταν και στους ΠαραΟλυμπιακούς της Αθήνας. Μήπως, λέω μήπως, θα έπρεπε να έχουν περισσότερη προβολή από όσο είχαν (είχαν άραγε και καθόλου…)?
