Posts tagged as:

Ιατρική & Υγεία 2.0

Ενώ το μυαλό μου είναι στην μελέτη “για πραγματική λύση Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης”, που έγραψε ο @Mike_Korinthos, η “καρδιά” μου είναι στα Social Media και στις χρήσεις τους. Στην πραγματικότητα επειδή δεν  έχω χρόνο να ψάξω και να γράψω κάτι πολύ εκτενές για αυτήν, όπως της αξίζει, συνεχώς αναβάλω κάποια σχετική ανάρτηση. Θα επανέλθω όμως σύντομα.

Το θέμα, λοιπόν, για το οποίο θέλω να μιλήσω είναι η χρήση των Social Media στο Marketing Υπηρεσιών Υγείας. Δεν γνωρίζω πολλά από Marketing αλλά από όσα έχω δει και διαβάσει είμαι σίγουρος ότι τα Social Media θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα εξαιρετικό εργαλείο επικοινωνίας και εκπαίδευσης. Πιθανόν όσα θα δείτε παρακάτω να μην μπορούν να εφαρμοστούν αυτή τη στιγμή στα Υγειονομικά Ιδρύματα της Ελλάδας, θα μπορούσαν όμως να χρησιμοποιηθούν στην Ηλεκτρονική Πύλη του Υπουργείου Υγείας. Αν όχι σε αυτήν τουλάχιστον σε μια βελτιωμένη έκδοση του Υγειονομικού Χάρτη της Ελλάδος.

Social Media & Υγεία και έχω αρκετά πράγματα να αναφέρω. Υπάρχουν μπόλικα Case studies και Guides, λόγω πίεσης χρόνου θα ξεχωρίσω ορισμένα μόνο. Θα τα παρουσιάσω ανεξάρτητα από την βιωσιμότητά τους ή μη στην Ελληνική πραγματικότητα. Σκοπός μου είναι να δώσω ιδέες, όχι να κάνω υποδείξεις.

Αν θέλουμε να μιλάμε για αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ Υπηρεσιών Υγείας και κοινού τότε καλό θα ήταν να μελετηθεί το παράδειγμα του Patient Opinion του Βρεταννικού NHS. Οι ίδιοι οι Βρεταννοί ασθενείς εκφράζουν τη γνώμη τους για τις υπηρεσίες του Βρεταννικού Συστήματος Υγείας. Κάτι μεταξύ online κουτί παραπόνων και πλατφόρμα διαβούλευσης, μεταξύ της κυβέρνησης και των πολιτών, για τις συγκεκριμένες αλλαγές που μπορεί να χρειάζεται ο NHS. btw, μην εκπλαγείτε αν βρείτε θετικά σχόλια ή αν δείτε χρήσεις του πέρα από αυτές που φανταζόμαστε όλοι ως νεοΈλληνες (πχ. γκρίνια, παράπονα, καταγγελίες). Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε την παρακάτω αναφορά από το blog του Patient Opinion:

Generic responses won’t do in these circumstances. Patients and service users need to know how this clinic, this medical director would handle the situation, not what NICE or the PCT recommends. And they will use the quality of the response to decide whether it’s to be trusted or yet more corporate speak.  Of course it’s not just substance misusers. If I had to have a coronary bypass graft, I’d want to know what the surgeon’s mortality rate was and how many of these operations she did per year. But being British I’d be probably be too embarrassed to ask. But I would be happy to punt the question on Patient Opinion anonymously. And may be get an answer that helps everyone using that service.

May be confidential conversations that can only be asked in public will turn out to be really common. And important.

Προχωράω με το κυρίως πιάτο της σημερινής ανάρτησης. To μενού λοιπόν σε αυτό το σημείο έχει Marketing the Mayo Clinic (Part 1 & Part 2). Το να περιγράψω τις υπηρεσίες που προσφέρει ηλεκτρονικά η Mayo Clinic είμαι μάλλον μάταιο. Πρέπει να ξοδέψετε αρκετές internetώρες (sic) για να πάρετε μια ιδέα του βάθους των ηλεκτρονικών υπηρεσιών της. Στην παρακάτω παρουσίαση θα πάρετε μια ιδέα του πως χρησιμοπεί τα Social Media, με ελάχιστος κόστος, προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς της (πχ. την ενημέρωση, την διάδοση των υπηρεσιών της, την επικοινωνία με το κοινό και τους επαγγελματίες). Έχει ενδιαφέρον να δείτε τα κόστη, τις τεχνολογίες (πχ. flip camera, mini tripod), τις υπηρεσίες (πχ. youtube, facebook, blogs, twitter), τους τρόπους αξιοποίησής τους (πχ. το βίντεο με την μεγαλύτερη ακροαματικότητα “Mayo Clinic atrium piano, charming older couple…“, 6,5 εκατομμύρια χτυπήματα παρακαλώ… ).

Δείτε προσεκτικά τα 2 βίντεο της παρακάτω παρουσίασης η οποία έγινε στο συνέδριο e-Patients Connections 2009.

Κερασάκι στην τούρτα τα παρακάτω άρθρα:

Κλείνω το σημερινό brainstorming με οδηγούς που όλες οι Οργανώσεις Υγείας πρέπει να διαβάσουν και να χρησιμοποιήσουν (τουλάχιστον οι ΜΚΟ).

Ps: Το βίντεο της Mayo Clinic για το οποίο έχει γίνει χαμός…

{ 0 comments }

Αφορμή για τον παρακάτω πίνακα είναι το “χόμπι” 2,5+ χρόνων. Στην προσπάθεια να αναδειχθούν τα θέματα της Υγείας & Ιατρικής 2.0 και στην Ελλάδα, αλλά και στην πορεία καμπάνιας για μια Ελληνική εκδήλωση ehealth & Health 2.0, θα προσπαθήσω να συσσωρεύσω την Διαδικτυακή Παρουσία Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, Ιδρυμάτων, Προσώπων του τομέα Υγείας στα Social Media και στα Social Networks. Η συμβολή και η συμμετοχή σας είναι απαραίτητη.

Εύχομαι οι προσπάθειες αυτές να αποτελέσουν το έναυσμα ώστε  ο χώρος της Ελληνικής Υγείας να αποκτήσει  ταυτότητα στο Κοινωνικό Διαδίκτυο (και στο Διαδίκτυο Πραγμάτων που έρχεται…).

Παρακάτω ο πρώτος σχετικός πίνακας, ενδεικτικός για το πώς θα μπορούσαν να αναδειχθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στο χώρο. Ο παρακάτω πίνακας είναι ενδεικτικός για Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

Περιμένω τη βοήθειά σας ώστε να συμπληρώσουμε όσες περισσότερες εγγραφές στους πίνακες που θα ακολουθήσουν.

ΟργανισμόςYouTubeFacebookTwitterBlog'ΑλλοΣύνολο
Αγκαλιάζω01
Group
1
@AgaliaZO
01
www.oekk.gr
3
Γιατροί Χωρίς Σύνορα1
msfgreece
1
Group
1
@msfgreece
1
xorissynora.msf.gr
2
www.msf.gr
Flickr
6
Ελληνική Διπολική Οργάνωση (ΕΔΟ)1
edoclips
2
edoeimai
Group
1
@EDO_BipolarGr
03
edo.org.gr
forum
chat
7
Κίνηση Αδερφών και Φίλων Ατόμων με Ψυχοκοινωνικά Προβλήματα01
Group
1
@athenssiblings
1
www.athenssiblings.com
2
LinkedIn
hi5
5
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία 001
@posopsi
1
www.posopsi.org
1
www.sopsi.gr
3


{ 3 comments }

null

Ο τίτλος μου θυμίζει το τραγούδι των REM “It’s The End Of The World As We Know It”. Αρκετά αιρετικός τίτλος, αντικείμενο χλευασμού για πολλούς στο χώρο Υγείας. Όπως και να έχει το “The End of Medicine: How Silicon Valley (and Naked Mice) Will Reboot Your Doctor” φαίνεται ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο, με μια εξίσου ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Συγγραφέας του ο Andy Kessler, οικονομικός αναλυτής. Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε την κριτική του βιβλίου από το British Medical Journal.

Kessler says that “doctors use ancient tools, memorize symptoms and solutions, and a halfway decent search engine can leave them in the dust.”

The naked mice of the book’s subtitle are the hapless hairless creatures on which experiments are conducted to test that approach, an effort that could teach us about prevention and cost savings, through cheap, mass screening by such means as biomarkers that can accurately predict cancers and heart diseases.

Is all this science fiction? Alvin Toffler, author of the 1970s blockbuster Future Shock, said in a recent interview in the Financial Times, “[We] will be using new technologies from self diagnosis to… self administered therapies delivered by nanotechnology so patients can do for themselves what doctors used to do.”

The end of medicine? Hardly. But it is perhaps the beginning of the end. For now, though, doctors should not give up their day jobs.

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου από το FORA.tv.

Στο  youtube υπάρχει ένα κομμάτι από μια δεύτερη παρουσίαση του βιβλίου, με τίτλο “Nanotechnology and “The End of Medicine” -- Andy Kessler“. To link από το FORA.tv αυτής της παρουσίασης δεν λειτουργεί.

Ps: Όπως βλέπετε ήμουν κόσμιος και δεν σας ζήτησα να μου το κάνετε δώρο. Ξέρω αρκετούς επαγγελματίες Υγείας που θα μπορούσα να τους το πάρω δώρο για να μου το επιστρέψουν -- πετάξουν στα μούτρα! Fair enough as one might say…

{ 2 comments }

ΟΚ, ο τίτλος είναι κάπως. Εγώ το βιβλίο The Decision Tree: Taking Control of Your Health in the New Era of Personalized Medicine” θέλω να σας παρουσιάσω, αλλά αν κάποιος θέλει να μου το κάνει “δώρο” δεν θα γίνω ακατάδεχτος. ^_^

Anyway, μιας και είμαι ελαφρώς σε mode καμπάνιας για health & medicine 2.0, ehealth, Partipatory Medicine, Personalized Medicine, Patient Centered Healthcare, etc το βιβλίο φαίνεται να είναι μια καλή αρχή να ξεκινήσει κάποιος. Συγγραφέας του, ο Thomas Goetz, ο οποίος είναι executive editor στο πολύ γνωστό περιοδικό Wired.

In The Decision Tree, Thomas Goetz proposes a new strategy for thinking about health, one that applies cutting-edge technology and sound science to put us at the center of the equation. An individual’s Decision Tree begins with genomics, where $400 and a test tube of spit provides a peek at how your DNA influences your health. It taps self-monitoring and collaborative health tools, where iPhone applications and next-generation monitoring gadgets can help individuals successfully change their behavior, once and for all. And it turns to new screening techniques that detect diseases like cancer and diabetes far earlier and with far better prospects for our health. Full of thoughtful, groundbreaking reporting on the impact personalized medicine will have on the average patient, The Decision Tree will show you how to take advantage of this new frontier in health care.

null

Μπορείτε να διαβάσετε ένα σχετικό άρθρο του εδώ (Welcome To The Era Of Personalized Medicine – The Huffington Post):

Personalized medicine is one of these – an idea that someday, somehow, we will all enjoy customized medical care that keeps us healthier and enables us to live better and longer.

But personalized medicine isn’t just about drugs. It’s also about data – our personal data, the stuff in our medical records, as well as less clinical information like how much sleep we get or how often we exercise. All this data can personalize our healthcare right now, today – it can be worked back into the equation of how we care for our health, improving decisions like what we eat, how to reduce our risk factors for disease, and what we get tested for (and when).

Personalized medicine is what happens when we go online and do our own research at MayoClinic.com before we check in with our doctor. It’s what happens when we use iPhone apps to monitor our exercise or weight. And it’s what happens when we ask our doctor for our lab test results, and then work with her to make a treatment decision (instead of just leaving it up to them). These tools and opportunities are just the tip of the iceberg though, the first signals of a new mode of healthcare, where individuals will be able to readily track their health and control their healthcare.

Of course, engaging patients is only half of what personalized medicine is about. The other side of the coin requires that healthcare itself get better, in the form of better research and more patient-friendly clinicians. Medicine must be able to deliver more tailored, patient-specific predictions, diagnoses and treatments. This means that geneticists need to keep interrogating the human genome for the links between our DNA and disease, so we can identify our risks earlier. It means biochemists and molecular biologists need to keep spelunking for the biomarkers in our blood that can turn up a disease in its earliest, most treatable stage. And it means that healthcare providers – our doctors, nurses, and nurse practitioners – need to be trained to engage with more informed patients who may be bringing self-generated research and records to the doctor’s office.

Desclaimer: Το γεγονός πως ασχολούμαι με τέτοια θέματα δεν σημαίνει ότι συμφωνώ απόλυτα με αυτά. Όπως σε όλα τα θέματα ,θεωρώ πως πρέπει να είμαστε αναλυτικοί  και ακριβοδίκαιοι όταν τα μελετάμε ή τα συζητάμε. Έχω την αίσθηση ότι μεγάλο κομμάτι του hype αυτών των ρευμάτων έχει να κάνει με τις ανάγκες των αγορών, και όχι απαραίτητα με τις πραγματικές Υγειονομικές ανάγκες των ασθενών. Πέρα από τις τεχνολογικές εφαρμογές και τις ευκαιρίες εργασίας, προσοχή πρέπει να δοθεί και στους πραγματικούς Υγειονομικούς δείκτες, την ποιότητα διαβίωσης αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών που θα προταθούν και εν τέλει θα εφαρμοστούν (η απόκλιση της εφαρμογής από το θεωρητικό πλαίσιο είναι σημαντικός παράγοντας). Αγαπάω την τεχνολογία  και την εξέλιξη, αυτό όμως δεν με καθιστά τυφλό στην πραγματικότητα. Σκοπός δεν μπορεί να είναι (μόνο) η δημιουργία μιας νέας αγοράς (κέρδους) (δεν μιλάω φυσικά για την πλευρά των κινημάτων ασθενών), αλλά η βελτίωση των Υγειονομικών υπηρεσιών σε όλους (ασθενείς, συγγενείς, εργαζόμενους).

Σε κάθε νέα εφαρμογή ή καινοτομία που προτείνεται, η πρώτη ερώτηση που πρέπει να κάνουμε είναι κατά πόσο εκμεταλλευτήκαμε στο μέγιστο τις προηγούμενες. Για να δούμε τι περιθώριο βελτίωσης έχουμε, να αποφύγουμε τα ίδια λάθη, αλλά και μην στηριζόμαστε σε τεχνολογίες και μόνο. Χωρίς να διασφαλίσουμε την ύπαρξη αυτονόητων υποδομών (μηχανογράφηση, υλικοτεχνικός εξοπλισμός, χώροι κατάρτισης και σωστοί χώροι εκπαίδευσης), χωρίς μελετημένο πλαίσιο εκπαίδευσης,  ένταξης (υγειονομικές υπηρεσίες χωρίς ελλείψεις ή μόνιμα προσωρινό προσωπικό ) και κατάρτισης, χωρίς αποσαφήνιση των ρόλων (ποιος, γιατί και για πόσο) και των ειδικοτήτων (διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο “Γιατρούς ή λογιστές” – Το Βήμα), χωρίς οριοθέτηση ποιοτικών κριτηρίων και ενεργειών ελέγχου αυτών (γνωρίζουμε τι standards εξετάσεων, θεραπείας, νοσηλείας θέλουμε – ποια είναι τα standards των άλλων χωρών, πόσο κοστίζουν και πόσο προσβάσιμα είναι στον πληθυσμό),  κ.α. όλα τα παραπάνω είναι πολύ ενδιαφέροντα αλλά προς το παρόν μακριά. Χρειάζονται και αυτά όπως και τα άλλα που αναφέρθηκαν παραπάνω. Συζητάμε για το τι θέλουμε μαζί με το τι μας λείπει.

Προσωπικά, το μόνο που βρίσκω άμεσο προς εφαρμογή είναι η περικοπή δαπανών, και σπαταλών. Για τα υπόλοιπα πραγματικά δεν γνωρίζω. Εσείς τι άποψη έχετε για όλα αυτά?

{ 0 comments }

disease mongering

Οι μέρες αυτές είναι γεμάτες με συνεντεύξεις και ρεπορτάζ για σκάνδαλα και διαφθορά στο σύστημα Υγείας. Δεν χρειάζονται συγκεκριμένες αναφορές. Οι περισσότεροι φαντάζομαι καταλαβαίνετε πάνω κάτω σε τι αναφέρομαι. Ταυτόχρονα, τις μέρες αυτές με αφορμή την λίστα “Ποιους θα καλούσα σε μια Ελληνική Εκδήλωση ehealth & Health 2.0” έτυχε να μιλήσω με αρκετούς ανθρώπους πάνω σε τέτοια και παρόμοια θέματα. Ένα κενό που θεωρώ πως υπάρχει στην Ελληνική αγορά Υγείας είναι η ενημέρωση του Ασθενή για τα δικαιώματά του και για την ποιότητα των Υγειονομικών υπηρεσιών που “αγοράζει”. Ακούγονται πολλά, υπονοούνται περισσότερα, χωρίς πάρα πολλές φορές να υπάρχουν συγκεκριμένες αποδείξεις ή αξιόπιστες πηγές.

Όλα το παραπάνω δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας πρόλογος (κυριολεκτικός και μεταφορικός) για το θέμα το οποίο διάβασα στην εφημερίδα “ΤΟ Βήμα” (στην κυριολεξία δεν το διάβασα αλλά μάλλον το ξετρύπωσα). Ασθενειοκαπηλία λοιπόν ή αλλιώς Disease Mongering:

Μιλούν για πλήρως οργανωμένες εκστρατείες εκ μέρους των φαρμακευτικών εταιρειών οι οποίες, με στόχο να διογκώσουν τα ήδη υπέρογκα κέρδη τους, δημιουργούν νέες αγορές επινοώντας νέες ασθένειες και προωθώντας τα ανάλογα φάρμακα στο ανήσυχο για την υγεία του κοινό. Το φαινόμενο ονομάζεται «ασθενειοκαπηλία» και την περασμένη εβδομάδα αποτέλεσε για πρώτη φορά το θέμα ενός παγκόσμιου συνεδρίου στην Αυστραλία.

Ολο και περισσότερες νέες ασθένειες κάνουν την εμφάνισή τους στη ζωή μας τα τελευταία χρόνια και όλο και περισσότερα νέα και θαυματουργά φάρμακα κυκλοφορούν στην αγορά για τη θεραπεία τους. Το λογικό είναι να σκεφτεί κανείς ότι με την πρόοδο της επιστήμης οι ειδικοί ανιχνεύουν και κατανοούν καλύτερα τους μηχανισμούς του ανθρώπινου οργανισμού και έχουν περισσότερα εφόδια για να βρουν τρόπους να θεραπεύσουν τις όποιες δυσλειτουργίες του. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος – μεταφορικά και κυριολεκτικά – και αυτή έχει για ορισμένους να κάνει με το χρήμα.

Διακεκριμένοι γιατροί από όλον τον κόσμο έχουν αρχίσει τελευταίως να κατηγορούν όλο και περισσότερο τις φαρμακευτικές εταιρείες ότι «κατασκευάζουν» ασθένειες με μόνο στόχο το κέρδος. Υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιώντας καλά οργανωμένους μηχανισμούς επινοούν νέες ασθένειες – βαφτίζοντας σοβαρές διαταραχές φυσιολογικά καθημερινά μικροπροβλήματα – ή παρεμβαίνουν στις θεωρούμενες «φυσιολογικές τιμές» της χοληστερόλης, της αρτηριακής πίεσης, της οστεοπόρωσης και άλλων δεικτών, μόνο και μόνο για να προωθήσουν τα σκευάσματά τους. Στην ουσία, τονίζουν, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να «καπηλεύονται» τον φόβο του κάθε ανθρώπου για την υγεία του και να μετατρέπουν υγιείς ανθρώπους σε ασθενείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου για συγκεκριμένα παραδείγματα πάνω στους παραπάνω ισχυρισμούς.Δεν πρόκειται να πάρω θέση μιας και δεν είμαι ειδικός. Τα καταθέτω σαν θέμα προς προβληματισμό, σε συνδυασμό με τις συνεχείς ειδήσεις για υπέρογκες φαρμακευτικές δαπάνες και τις διάφορες Φαρμακευτικές Πολιτικές που προτείνονται.

Συνεχίζω με μερικές πληροφορίες από την wikipedia.

Proponents of this practice argue that the pharmaceutical industry is only providing the public with information about its options and that actual prescription is a matter to be discussed between patient and doctor. Opponents, however, claim that this approach leads to the unnecessary prescription of drugs, that its motivation is only to profit the drug companies, and that it may actually harm instead of help patients.

A 2006 Newcastle, New South Wales conference, reported in PLoS Medicine, explored the phenomenon further[5] Journalist Ray Moynihan satirised disease mongering in a BMJ “news” item that appeared in its April Fool’s Day edition 2006, titled “Scientists find new disease: motivational deficiency disorder“.

Η σελίδα του Συνεδρίου δεν έχει υπάρχει πλέον. Υπάρχει όμως το Special Issue του PLoS Medicine. Δείτε εδώ όλα τα σχετικά επιστημονικά άρθρα σχετικά με την ασθενειοκαπηλία.

Φίλοι φαρμακοποιοί σας παρακαλώ παραθέστε μας τα αντεπιχειρήματα. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα.

Ποια η γνώμη σας? Νομίζετε ότι έχουν εμπορευματοποιηθεί τόσο οι Υγειονομικές μας ανάγκες?

EDIT:

Με αφορμή το άρθρο “Disease mongering and drug marketing” βρήκα μια λίστα σχετικών άρθρων στο pubmed πάνω στο θέμα μας.

Με βάση το άρθρο “Disease mongering is a myth” , βρήκα και μια λίστα παρόμοιων άρθρων στο pubmed.

EDIT^2 09/01/2010:

Η @marinic στα σχόλιά της ανέφερε και τα παρακάτω. Ρίξτε τους μια ματιά.

Η ασθενειοκαπηλεία είναι στενά συνδεδεμένη με την χρήση ψυχοφαρμάκων, που συνταγογραφούνται για μακρόχρονη ή δια βίου χρήση και τα οποία παρουσιάζουν χαμηλό ποσοστό adherence λόγω κυρίως των παρενεργειών που παρουσιάζουν ενώ η φαρμακ. βιομηχανία επιζητεί compliance. H αναπλήρωση του χαμηλού ποσοστού adherence και η μή αποτελεσματική έμμεση ή άμεση πίεση για compliance οδηγούν στην ασθενειοκαπηλία, όπως σωστά την ονόμασες, με πίεση στο fda για επέκταση της έγκρισης φαρμάκων για νέες υπαρκτές ή μη ασθένειες.

Σχετικά με το medical anherence (απαρέγκλιτη τήρηση) & compliance (συμμόρφωση) το wikipedia γράφει:

Compliance (or adherence) is a medical term that means the degree to which a patient correctly follows medical advice. Most commonly, it refers to medication, or drug compliance, but may also mean use of medical appliances such as compression stockings, chronic wound care, self-directed physiotherapy exercises, or attending counseling or other courses of therapy. The most effective way for a doctor to improve patient compliance is through a positive physician-patient relationship.

An estimated half of those for whom medicines are prescribed do not take them correctly. Until recently, this was termed “non-compliance”, and was sometimes regarded as irrational behavior or willful ignoring of instructions, although forgetfulness is probably a more common reason. Today, health care professionals prefer to talk about “adherence” to a regimen rather than “compliance”.

Nevertheless, it seems likely that adherence can be improved by taking care to explain the benefits and adverse effects of a drug. In a busy clinic it is too easy for the prescriber to give out a prescription with little or no explanation. It also makes sense to reduce the frequency of taking medicine to once or twice a day: though again, there is no evidence that this tactic is effective.

{ 1 comment }

ehealthgr

Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Στο twitter έχω διάφορες ενδιαφέρουσες συζητήσεις ανά καιρούς. Μερικοί με τους οποίους συνδιαλέγομαι είναι ο @haikalis και ο @Mike_Korinthos (πατήστε τα link για να δείτε τις συζητήσεις μαζί τους).

Μερικά από τα θέματα που μας απασχολούν είναι το ΕΣΥ, οι δαπάνες  & οι Πολιτικές Υγείας στην Ελλάδα,  η ποιότητα των υπηρεσιών Υγείας, τα δικαιώματα των ασθενών, οι συνθήκες εργασίας των επαγγελματιών Υγείας. Ο μεν @Mike_Korinthos από το blog του MyStigma ασχολείται με τα θέματα Υγείας από την σκοπιά του Επαγγελματία Υγείας ο μεν @haikalis ασχολείται με τα ίδια θέματα στα πλαίσια της καμπάνιας που κάνει για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στην Ελλάδα τόσο από το προσωπικό του ιστολόγιο όσο και από το “forum” knowhow/e-gov.

Μέσω των συζητήσεών μας αναφέρθηκε η ιδέα της δημιουργίας ενός ηλεκτρονικού forum ή της διοργάνωσης μιας εκδήλωσης γύρω από όλα αυτά τα θέματα. Έχοντας παραστεί στην ημερίδα για Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και Ανοιχτό Λογισμικό θα έβρισκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μια παρόμοια εκδήλωση για “Ανοιχτές Πολιτικές και Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες Υγείας” (ή όποιο άλλο τίτλο θα προτιμούσατε).

Θα προσπαθήσω να σας ιντριγκάρω παρουσιάζοντας ένα υποθετικό πάνελ για μια τέτοια εκδήλωση. Υποψήφιοι για αυτό (η σειρά είναι τυχαία. Θα αναφέρω μόνο τα ονόματα των σελίδων δίνοντας σας το κίνητρο να γνωρίσετε μόνοι σας καλύτερα ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές):

  • Το Υπουργείο Υγείας να μας περιγράψει τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του για τον Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα Υγείας στην Ελλάδα. Κόστη, κενές θέσεις ανά τομέα και ειδικότητα, χρόνος εξυπηρέτησης του πολίτη, δομές ελέγχου της ποιότητας των παροχών υγείας στην Ελλάδας και ποσοστό εφαρμογής του ανά την Ελλάδα. Χρήσιμοι θα ήταν συγκριτικοί πίνακες με το εξωτερικό, καθώς και οργανόγραμμα – προϋπολογισμός των μελλοντικών στόχων.
    Σε μια δεύτερη ομιλία από το Υπουργείου Υγείας θα επιθυμούσα να μας ενημερώσουν για την πορεία της Ηλεκτρονικής Υγείας στην Ελλάδα μέχρι στιγμής, τα εμπόδια που υπάρχουν και τις ενέργειες που έχουν γίνει διαχρονικά για την αντιμετώπισή τους.  Θα επιθυμούσα απαντήσεις στο ερώτημα αν και πώς το Υπουργείο Υγείας θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις πρακτικές Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Διακυβέρνησης 2.0, Ιατρικής και Υγείας 2.0?
  • Το “ΥΓΕΙΑ – ΠΡΟΝΟΙΑ 2000-2008” για την περιγραφή και τον απολογισμό του έργου καθώς και τους μελλοντικούς στόχους στην “Δ’ Προγραμματική Περίοδος 2007-2013“.
  • Το “Εργαστήριο Οργάνωσης και Αξιολόγησης Υπηρεσιών Υγείας” να μας μιλήσει για τα πορίσματα του στα διάφορα πεδία δραστηριότητάς του.
  • Την Ελληνική Εταιρεία Management Υπηρεσιών Υγείας (ΕΕΜΥΥ) να μας μιλήσει για τις στρατηγικές διοίκησης Υγείας, τις επιλογές που έχουν γίνει διαχρονικά από το Ελληνικό Κράτος και τις επιλογές ή διαφοροποιήσεις που υπάρχουν διεθνώς.
  • Την sotomi και το Ινστιτούτο Επικοινωνίας να μας μιλήσουν για τη διείσδυση των Social Media στην Ελλάδα και να μας προτείνουν τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν αυτά να αποτελέσουν εργαλείο στις Πολιτικές Υγείας στην Ελλάδα.
  • Το Νοσοκομειακή Φαρμακευτική να μας μιλήσει για τις Φαρμακευτικές Πολιτικές στο Νοσοκομειακό χώρο και την “Λευκή Βίβλο” για τη Νοσοκομειακή και Κοινοτική Φαρμακευτική. Χρήσιμες θα ήταν και οι εμπειρίες του από την ταυτόχρονη Ελληνική και Διεθνή του παρουσία στο χώρο της Νοσοκομειακής Φαρμακευτικής και των Πολιτικών της.
  • Το Ιστολόγιο του Φαρμάκου να μας μιλήσει για τις υπάρχουσες τεχνικές Φαρμακευτικού Μάρκετινγκ και να μας προτείνει πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το μέσο (internet) έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος και να βελτιωθούν (καλύτερη ενημέρωση, πιο άμεση και αξιόπιστη παραγγελία και λήψη φαρμάκων??) οι υπηρεσίες παροχής Φαρμακευτικών Υπηρεσιών στους πολίτες.
  • Ο Palm Powered Doctor να μας διηγηθεί την ιστορία του. Πώς ένας ιατρός ασχολήθηκε με την ανάπτυξη ανοιχτού λογισμικού μέχρι το σημείο αναγνώρισης – επιδότησής του για αυτό!
  • Το PandemicFlu GR να μας προτείνει τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε το μέσο να αξιοποιηθεί για τη διαχείριση κρίσεων στο χώρο Υγείας. Πώς μπορούν να αξιοποιηθεί το υπάρχων υγειονομικό προσωπικό και ποια πρότυπα θα πρέπει να υπάρχουν στην ενημέρωση του κοινού σε θέματα Υγείας.
  • Την ναυαρχίδα να μας μιλήσει για τις συνθήκες εργασίας στα νοσοκομεία και για το αν βοήθησαν τα Social Media στην διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Να την ρωτήσουμε αν μπορεί να αλλάξει η μορφή του “συνδικαλίζειν” σε πιο συμμετοχικά και δημοκρατικά μοντέλα μέσω των Social Media.
  • Το Ζώντας με Ινομυοαλγία να μας μιλήσει για το πώς αποφάσισε να μοιραστεί το πρόβλημά της  και τι κέρδισε σε όλη αυτήν προσπάθεια. Τι θα πρότεινε σε ανθρώπους με παρόμοια προβλήματα Υγείας?
  • Το PatientRights και το ΑγκαλιάΖΩ να μας μιλήσουν για τα δικαιώματα των Ασθενών και την αξιοποίηση των Social Media στην πλήρη και έγκυρη ενημέρωση του κοινού για την Υγεία του.
  • O e-lawyer να μας μιλήσει για τα προσωπικά δεδομένα και για τις ιδιαιτερότητες της διάθεσης πληροφοριών Υγείας online.
  • Το Νέα Υγεία για να μας εξιστορήσει τις πολιτικές Υγείας στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, να μας μιλήσει για τις προσπάθειες προαγωγής της Υγείας και πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν οι Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες στο σκοπό αυτό.
  • Το Disabled.gr να μας μιλήσει για τα δικαιώματα των αναπήρων, την ηλεκτρονική κοινότητα που έχουν στήσει, την αποδοχή του περιοδικού του “Αναπηρία Τώρα” και της ετήσιας εκδήλωσης Autonomia EXPO.
  • To Sugarfree να μας μιλήσει για τον διαβήτη και τα δικαιώματα των διαβητικών, για την Ελληνική κοινότητά του και για τις δυνατότητες – παροχές που μπορούν να προσφέρουν μια κοινότητα ασθενών και το διαδίκτυο σε κάποιον που ψάχνει ενημέρωση για την κατάσταση της Υγείας του.
  • Το GreekMeds να μας μιλήσει για την μεγαλύτερη Ελληνική κοινότητα Υγειονομικών Φοιτητών. Να μας μεταφέρει τις εμπειρίες του και να μας καταθέσει τις απόψεις του για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το μέσο και για τους ενταγμένους πλέον Επαγγελματίες Υγείας.
  • Το Surgery on Line να μας μιλήσει για τους τρόπους με τους οποίους οι ασθενείς μπορούν να ενημερωθούν πιο έγκυρα και άμεσα  – ηλεκτρονικά για την κατάσταση Υγείας τους. Ποια προβλήματα υπάρχουν στην προσέγγιση αυτή και πώς θα μπορούσαν να ξεπεραστούν.
  • Το iatronet να μας αναλύσει τoυς τρόπους με τους οποίους εξασφαλίζει έγκυρη ενημέρωση για τα θέματα υγείας που παρουσιάζει και αν και πώς εξασφαλίζει την οικονομική του βιωσιμότητα. Να μας απαντήσει στο ερώτημα αν υπάρχει χώρος στο Ελληνικό διαδίκτυο για υπηρεσίες Υγείας και ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές.
  • To healthview για την μέχρι στιγμής ανταπόκριση του κοινού, τις προτιμήσεις του και τις ιδιαιτερότητες της ενημέρωσης επιστημονικών – ιατρικών πληροφοριών από δημοσιογράφους.
  • Η Medical Promotion για τις ιδιαιτερότητες, τις δυνατότητες και τις υπάρχουσες εφαρμογές (πχ. Ιατρικός Τουρισμός) του Ιατρικού Marketing στην Ελλάδα.
  • Ο Υγειονομικός Χάρτης Ελλάδος να μας εξηγήσει την χρήση και τους στόχους του, να μας αναφέρει τις τυχών παραλήψεις του και τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα στην καθημερινότητα του κάθε Έλληνα πολίτη.
  • O HL7 Hellas να μας μιλήσει για το πρότυπο HL7, για τις προοπτικές ehealth στον Ελληνικό χώρο Υγείας και τις δυνατότητες συνεργασίας συμβατικών ηλεκτρονικών υπηρεσιών υγείας με Social Media και Social Networks.
  • Ο Θόδωρος Καρούνος και ο ΕΛ/ΛΑΚ να μας μιλήσουν για τις δυνατότητες χρήσης του Ανοιχτού Λογισμικού στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση του Ελληνικού Χώρου Υγείας.
  • O Βασίλης Γουλανδρής να μας περιγράψει την εμπειρία του με τον e-dialogo και την συμμετοχή του στο διαγωνιμό ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο Μάλμε. Παρέα με τα e-trikala και με την υπηρεσία Ολοκληρωμένο Δίκτυο Τηλεπρόνοιας να μας υποδείξουν τρόπους με τους οποίους μπορούν να υλοποιηθούν ηλεκτρονικές υπηρεσίες Υγείας, συναλλαγής και εξυπηρέτησης, για το Ελληνικό κοινό.
  • O doxaras να μας προτείνει τρόπους με τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα κινητά δίκτυα, τα GIS και τα smartphones στην παροχή υπηρεσιών Υγείας.

Εννοείται πως στο πάνελ αυτό έχουν θέση είτε σαν ομιλητές για θέματα marketing και διοίκησης είτε σαν συντονιστές οι @haikalis και ο @Mike_Korinthos.

Το παραπάνω πάνελ είναι απολύτως ενδεικτικό.  Ακόμη και “φανταστικό” πιστεύω πως θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κόρμο θεμάτων με τα οποία θα άξιζε και θα έπρεπε να ασχοληθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στο χώρο Υγείας. Αν το καλοσκεφτείτε, βέβαια, όλοι ανεξαιρέτως άμεσα ή έμμεσα είμαστε εμπλεκόμενοι σε αυτόν…

Για το λόγο αυτό θα επιθυμούσα τη συμβολή και τις προτάσεις σας ώστε να το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο πλήρες και πολυθεματικό.

http://pandemicflugr.wordpress.com/

{ 0 comments }